Piše: Redakcija
Prije nepunog vijeka, beogradska je Politika bila prvi medij koji je javnost Kraljevine SHS upoznao sa odlukom kralja Aleksandra I Karađorđevića da ukine Vidovdanski ustav, raspusti skupštinu i preuzme svu vlast u zemlji. Iz današnje perspektive, sa višedecenijskim iskustvom demokratije, makar i samo kao jalove procedure, teško je razumjeti iskustvo diktature i pritisak koji je ona činila na društveni život.
Beogradska Politika ipak je, čak i pod takvim pritiskom, uspijevala pronaći način da ostane vjerna duhu svojih osnivača, braće Ribnikar, i da se ne pretvori u list koji se odrekao digniteta.
Da, Politika je u danima nakon uvođenja diktature objavljivala članke u kojima se izražavalo nepodijeljeno slaganje sa odlukom monarha i prenosila vijesti o aklamacijskom oduševljenju širom zemlje. Pored toga, Politika nije otvarala prostor kritički nastrojenim glasovima kojih je nesumnjivo bilo, ne samo u zapadnim krajevima kraljevine.
Ali Politika nije, i to je ono što joj služi na čast, dopustila da posluži kao oruđe režima za obračun sa političkim protivnicima, da ih perfidno difamira i da jednako perfidno tumači njihove izjave i poteze, kao što to čini današnja Politika.
Objašnjenje te razlike jednostavno je. U prvim decenijama svog postojanja Politika je imala veoma jasnu uređivačku politiku. Premda nezavisni list, ona je čvrsto stajala na državnim i nacionalnim pozicijama, čak i kada je kritikovala vlasti. Pored toga, ta je Politika bila instrument kojim je vlast komunicirala sa javnošću i preko kog se javnost upoznavala sa planovima i ciljevima vladajućih struktura. I najvažnije od svega, ta je Politika znala i razumijevala šta su to država i nacija.
Današnja Politika, avaj, ne razumijeva slojevita pitanja države i nacije, pa stoga na njih ne može ponuditi ni valjane odgovore niti može stati u funkciju države i nacije. Umjesto toga, ona se pretvorila u lični instrument Aleksandra Vučića za obračun, često veoma perfidan, sa političkim neistomišljenicima i za promociju nategnutih i istorijski neutemeljenih i neuvjerljivih ideoloških konstrukata koji ne uvažavaju decenije i vijekove stvarnog narodnog iskustva.
Politika iz epohe Aleksandra Karađorđevića zastupala je ono za šta je vjerovala da su državni i nacionalni interesi. Politika iz epohe Aleksandra Vučića zastupa ono za šta joj je iz kabineta rečeno da su interesi Aleksandra Vučića. S tačke gledišta današnje Politike i današnje vlasti u Srbiji, država i nacija su – nebitni, skupa sa svojim interesima.
