Jedan od razloga zbog čega je politička scena u Crnoj Gori sumorna i što postoje problemi u formiranju nove Vlade je nepromišljeno, nepotrebno, pa čak nedozvoljeno, sumanuto ponašanje političkih subjekata, čiji lideri više sliče nosiocima haosa nego odmjerenim i mudrim džentlmenima.
Upravo zato, može se konstatovati da duh litija u zadnje tri godine uopšte nije postojao u politici stranaka, uslovnih pobjednika 30. avgusta 2020. godine.
Postojali su napadi ludila i kompleksa, razni konflikti i sukobi lišeni elementarne ljudske logike i zdravog smisla.
Od dizanja glasa na Mitrolita Amfilohija pod Ostrogom, preko svakodnevnih, sumanutih a ne konstruktivnih napada na Vladu Krivokapića, „čupanja za vratove“ i „gađanja blatom“ između predstavnika GP URA i Demokrata, ostrvljivanja na Spajića u prvom krugu predsjedničkih izbora do režirane afere Do Kvon, bili smo svjedoci političkog ludila i političkog vonja koji se dizao do neba.
Poslije toliko „zle krvi“, napraviti Vladu je iznimno težak zadatak.
Da se tridesetoavgustovski uslovni pobjednici nisu utopili u sopstvenoj pljuvačci, kojom i sada prskaju sve oko sebe, taj zadatak bi bio vrlo lak i već bi Vlada bila formirana.
Zato, kada vidite partijske uhljebe koji se pozivaju na „veličanstvene litije“ i „prave tirade“ o tridesetavgustovskoj većini, ne spominjući da se radi o defektnim kvazipobjednicima, umazanim u retoričke fekalije, znajte da je to samo jedan mizerni bljesak beskonačnog licemjerja.
Umjesto toga, daleko bi bolje bilo da se grešnici pogledaju u ogledalo.
A potom zatraže oprost od građana koji su na par posljednjih izbora zbog prikazanog haosa i džunglaškog ponašanja energično i ispravno zbacili sve stare figure sa političke šahovski table i dali im „mjesto u nizini“.
*Izvor: Vojin Grubač/Fejsbuk
