Režiseru i scenaristi Džejmsu Ganu može se svašta osporiti kada je u pitanju njegov rad na serijalu “Čuvari Galaksije”, ali posvećenost, upornost i dosljednost u namjeri da iznese svoju viziju unutar “Marvelovog filmskog univerzuma” nikad nisu dolazile u pitanje od prvog do posljednjeg, trećeg nastavka, koji je ovih dana završio bioskopski i započeo striming život.
Iako je tokom rada na ova tri filma često dolazio u sukob sa čelnicima “Diznija” i “Marvela” te preživio pravu paljbu jurišnika “kulture otkazivanja” (što ga je čak koštalo otkaza u jednom trenutku), na svojoj strani je imao ne samo podršku publike, već i cijele autorske ekipe, koja je učestvovala u stvaranju “Čuvara” i koja je maksimalno poštovala njegovu kreativnu viziju kada je u pitanju ovaj serijal.
I da ne bude zabune “Čuvari galaksije” i jesu bili i najbolji i najzabavniji filmovi unutar cijelog Marvelovog univerzuma, prije svega zbog Ganove vještine da iskoristi najbolje momente iz strip-predloška i da nadogradi u skladu sa svojim viđenjem superherojskog žanra, ne robujući niti korporativnim pravilima filmske industrije niti očekivanjima fandoma.
Urnebesan tempo, vizuelna raskoš, briljantan humor, otkačeni likovi, fantastična muzika i prije svega Ganova autorska vještina da se elegantno izbjegne višak patetike i kompleksnih ambicija u korist iskonske emocije (što je inače ključna boljka koja je kvarila utisak suštinske bioskopske zabave kod dobrog dijela novijih Marvelovih filmova), glavne su karakteristike njegovog rada na “Čuvarima…”, tim redom “oštećenim” intergalaktičkim herojima.
Naravno od te taktike nije odustao ni u svom posljednjom filmu za “Marvel” (prije prelaska na mjesto kreativnog direktora u konkurentski “DC”), pretvarajući treće “Čuvare galaksije” u nadahnut oproštaj, kako od serijala, tako i od ove postave samih Čuvara. Prebacivši fokus sa Pitera Kvila (Kris Prat), poznatog i kao Star Lord, na eksplozivnu figuru rakuna Roketa (Bredli Kuper), čije se porijeklo otkriva kroz centralnu liniju priče o njegovoj vezi sa sumanutim megalomanski negativcem Vrhovnim evolucionistom, Gan vješto slaže figure ostalih likova na filmskoj tabli, kako za zatvaranje sopstvene Marvel partije i naravno otvaranje nove, jer ipak je to Diznijeva megafranšiza.
Gledajući sam film definitivno se mora odati priznanje načinu na koji je Gan kao scenarista bezbolno uklopio prilično mračnu priču, kako unutar mikrokosmosa sopstvenog serijala, tako i unutar kompletnog Marvelovog svemira, što je s obzirom na kompleksnost zadatka, stvar vrijedna svakog poštovanja. Priča s lakoćom klizi od samog početka, uz maestralno igranje slikom i muzikom “Radioheda” u uvodnim scenama, preko kompleksnije razrade u srednjom dijelu do spektakularnog epskog obračuna u finalu.
Čak, i kad veličina i dubina sage povremeno zatrpa samu priču, tada uskače režiser Gan, koji izvlači neki momenat nadahnuća iz glumačke ekipe ili se poigrava kroz neku vizuelno-muzičku minijaturu, poput razdraganog djeteta u prodavnici igračaka, ne dozvoljavajući da ogromna Marvelova šuma proguta njegovo usamljeno i jedinstveno stablo.
U krajnjem skoru mogao je film biti nešto kraći i fokusiraniji na manje likova, ali oproštaji su objektivno događaji uz dramatične i povišene emocije pa se ponekom ispadu može progledati kroz prste. Ne samo da su kao cjelina “Čuvari galaksije 3” najbolji film u četvrtoj fazi “Marvelovog filmskog univerzuma”, već su i jedno, samo za sebe, odlično bioskopsko ostvarenje, koje je dovoljno emotivno, maštovito, spektakularno i zabavno da se pozdravite sa Star lordom, Raketom, Grutom i ostalim čuvarima uz širok osmijeh i poneku knedlu u grlu. Da parafraziramo, besmrtnog Daglasa Adamsa, zbogom i hvala za sve ove divne heroje s greškom.
Branislav Predojević
Izvor: Glas Srpske
