Piše: Milija Todorović
Čitajući jučerašnji tekst F. Dragovića o „idiotskoj“ odluci Ustavnog suda CG, pada mi na pamet poređenje između 12. maja, vjerskog praznika koji objedinjuje svu Crnu Goru, čak i iznad konfesionalnih dioba, i datuma sa obrnutim slijedom cifara: 21. maj dan nezavisnosti (spomen na referendum iz 2006.). Ovaj drugi je zvanični državni praznik Crne Gore, a ovom prvom Ustavni sud ne dozvoljava ni da bude gradskom slavom grada Nikšića. Jer, navodno, Crna je Gora sekularna, pa joj, kao takvoj, vjerski praznici potencijalno unose diobe i nemire!
A stvarnost je drugačija. 21. maj, s obzirom da je koncipiran i sproveden kao dan „glasačke nepravde i krađe“ a slavljen kao „dan pobjede patriota nad izdajnicima“ ostaće, nepopravljivo kao dan podjela i omraza. Referendumski rezultat 55:45 biće vječiti postament tom spomeniku podjela u Crnoj Gori. I eto, to se slavi kao državni praznik. 12. maj, dan Svetog Vasilija ostroškog, već vjekovima je dan narodnog jedinstva koje se projavljuje kako u Ostrogu, tako i u Nikšiću.
Oko imena i djela Ostroškog sveca sabiraju se svi građani bez obzira na nacionalnu i vjersku pripadnost, iako je konfesionalno određenje ovog dana izvan svake sumnje. Ali uprkos tome, to je dan svih nas. Pametna vlast bi samo formalizovala takav fakticitet, naslonila se na to građansko jedinstvo, i kako kaže F. Dragović, pošla primjerom brojnih evropskih država i razvijenih demokratija…
Ali…
