Piše: Predsjednik NVO CRP, Vojin Grubač
NVO CRC smatra da bi po pitanju Rezolucije o Srebrenici na Skupštini OUN koja se održava 2. maja 2024. godine, optimalno rješenje za delegaciju Crne Gore bila uzdržanost na glasanju što bi odgovaralo realnom stavu većine građana Crne Gore.
Ujedno, postoji osjetljiva neophodnost uvažavanja mišljenja zvanične Srbije, ali i entiteta Republike Srpske koje imaju negativan stav po pitanju postavljanje te Rezolucije pred Skupštinom OUN, stavljajući je u domen duplih standarda koji su očiti i nalaze se u domenu geopolitike.
Naime, u sadašnjem vremenu, pred našim očima imamo slučaj stradanja palestinskog naroda u Gazi, što pokazuje nedavna izjava izvršne direktorka dječjeg fonda Ujedinjenih nacija (UNICEF) Ketrin Rasel koja je obavijestila svjetsku javnost da je više od 13.800 djece ubijeno je u Gazi od početka rata, kako prenosi CNN. Osim toga, u posebnom saopštenju, Komitet UN za rodnu ravnopravnost i osnaživanje žena je naveo da više od 10.000 žena ubijeno u Gazi od početka rata, a 19.000 djece ostalo je bez roditelja, pri čemu broj ubijenih muških civila uopšte više niko ne broji.
U situaciji opšte katastrofe u Gaze, vraćati se pred Skupštinom OUN na pitanje Srebrenice predstavlja odlazak iz realnosti i zdravog smisla.
Uračunavajući da se Skupština Crne Gore već odredila prema događajima u Srebrenici 2009. i 2021. godine, bilo bi svrsishodno da Vlada Crne Gore, i pored unutrašnjih i spoljnjih pritisaka koji uopšte nisu mali, pokuša naći rješenje u pridruživanju onim evropskim zemljama koje će biti uzdržane tokom glasanja u Skupštini OUN 2. maja 2024. godine.
Što se tiče pritisaka na Vladu po ovom pitanju od strane DPS-a i njegovih satelita, njihov odnos prema narodima i Srebrenici smo vidjeli u slučaju ispisivanja skarednih antimuslimanskih grafita u Pljevljima 2020. godine.
Naime, između ostalih grafita mržnje, u selu Odžak je pored magistrale bilo ispisano: „Srebrenica 92. selite se Turci“, a preko Skaj aklikacija utvrđeno da je time rukovodio Petar Lazović, za kojeg se može reći da je bio terenski aktivista DPS-a zadužen za sijanje međuetničke mržnje u skladu sa političkim potrebama DPS-a toga trenutka.
Zato, po pitanju najavljene Rezolucije o Srebrenici na Skupštini OUN, DPS može samo da ćuti i da se stidi, a ujedno da napokon obavijesti javnost ko je iz njihovih partijskih struktura donio političku odluku da se u Pljevljima 2020. godine pokrene talas sovinističkog političkog ekstremizma?
Što se tiče „predstavnika civilnog sektora” koji su nedavno upućivali premijeru Spajiću inicijativu da Crna Gora sponzoriše Rezoluciju UN o genocidu u Srebrenici, taj stav je njihovo slobodno političko pravo, ali mi se s tom inicijativom ne slažemo.
Ujedno, primjećujemo među potpisnicima neke NVO organizacije koji su bili saučesnici zlog i nakaradnog režima Mila Đukanovića, a koji je opstajao na vlasti sistematskim širenjem nacionalne i vjerske mržnje u Crnoj Gori. Upravo zato, svaki pritisak na Vladu Spajića u smislu isključivog određivanja „za“ ili „protiv“, bez srednjeg rješenja: smatramo nedobronamjernim postupkom. Kako je većina građana Crne Gore protiv kosponzorisanja i glasanja za Rezoluciju o Srebrenici pred Skupštinom OUN, a učitavajući velike pritiske koje po tom pitanju ima Vlada, nameće se zaključak da je uzdržanost crnogorske delegacije po tom pitanju rješenje koje bi građani prihvatili kao jedinstvenu optimalnu varijantu dostojnu Crne Gore.
Saopštenje za javnost, 22.04.2024.
Tekstovi objavljeni u kategoriji „Gledišta“ ne izražavaju nužno stav redakcije Žurnala
