Piše: Vojin Grubač
Deceniju nakon što je Svetozar Marović osuđen zbog organizovanog kriminala i korupcije u Budvi, slučaj nekadašnjeg visokog funkcionera Demokratske partije socijalista ponovo je u središtu pažnje javnosti. Zastarjelost zatvorske kazne, tvrdnja o 400 miliona evra iznesenih iz Crne Gore i izjava direktora Uprave policije Lazara Šćepanovića o navodnom političkom dogovoru dvije države da Marović ne bude izručen otvaraju brojna pitanja na koja javnost još nije dobila odgovore.
Nekadašnji potpredsjednik DPS-a, predsjednik državne zajednice Srbije i Crne Gore i jedan od najbližih saradnika Mila Đukanovića, Svetozar Marović, uhapšen je u decembru 2015. godine zbog sumnje da je rukovodio organizovanom kriminalnom grupom koja je nezakonitim poslovima oštetila Opštinu Budva za višemilionske iznose. Prema izvještaju Centra za istraživačko novinarstvo Crne Gore od 11. decembra 2022. godine OKG Svetozara Marovića je oštetila Budvu za nevjerovatnih 45 miliona evra.
Marović je tokom postupka priznao krivicu i sa Specijalnim državnim tužilaštvom zaključio sporazume o priznanju krivice, koje je sud prihvatio.
Na osnovu pravosnažnih sudskih odluka osuđen je na jedinstvenu kaznu od tri godine i devet mjeseci zatvora. Sporazumi su obuhvatili i novčane obaveze. Međutim, nakon odlaska u Srbiju, 19. maja 2016. godine Marović nije izručen Crnoj Gori radi izdržavanja zatvorske kazne.
Milićeva tvrdnja o 400 miliona evra
Posebnu pažnju javnosti izazvala je izjava nekadašnjeg predsjednika Socijalističke narodne partije Srđana Milića, koji je 30. aprila 2020. godine u Skupštini Crne Gore saopštio da mu je tadašnji glavni specijalni tužilac Milivoje Katnić rekao da je Svetozar Marović iz Crne Gore iznio čak 400 miliona evra.
Milić je tim povodom poručio: „Državi fali sada 400 miliona. Para ima. Pozivam ministra finansija da umjesto što traži novac vani, ode kod Katnića jer on zna gdje su pare.“
Katnić je potvrdio da je razgovarao sa Milićem, ali nije potvrdio njegove navode o 400 miliona evra. Odbio je da prepričava sadržaj privatnog razgovora, navodeći da kao Starocrnogorac to ne čini.
Tvrdnja o 400 miliona evra nije sudski utvrđena činjenica, već navod koji je Milić javno iznio pozivajući se na razgovor sa Katnićem.
Ipak, ostalo je pitanje da li su nadležne institucije provjeravale ove navode i da li je javnost ikada obaviještena o rezultatima eventualnih provjera.
Šćepanović: Neizručenje Marovića bilo je politički dogovoreno
Posebnu težinu slučaju dala je izjava direktora Uprave policije Lazara Šćepanovića, koji je 2. marta 2026. godine, na sjednici skupštinskih odbora, saopštio da mu je visoki predstavnik Vlade Srbije rekao da je neizručenje Svetozara Marovića bilo rezultat političkog dogovora dvije države.
Šćepanović je, prema izvještaju „Vijesti“, izjavio: „Rečeno mi je da je to bio dogovor između dvije države da se to lice ne izruči. To je bio dogovor političke elite, visoko profilisanih donosilaca odluka, da Svetozar Marović ne bude izručen Crnoj Gori.“
Direktor Uprave policije naveo je da je tu informaciju dobio tokom razgovora sa visokim predstavnikom srpske vlade na jednom simpozijumu. Najavio je i da će otkriti ime srpskog zvaničnika ukoliko njegovi navodi budu demantovani.
Vojin Grubač: „Euro model“ protiv starih političkih koncepata
Ova izjava otvorila je novu dimenziju slučaja Marović, jer se prvi put iz vrha crnogorske policije javno govorilo o informaciji da iza neizručenja pravosnažno osuđenog funkcionera stoji politički dogovor. Ipak, postojanje takvog dogovora nije nezavisno potvrđeno, niti je javnosti predstavljen dokument koji bi dokazivao njegovo postojanje.
Dogovor na najvišem nivou
Dakako, svima je jasno da se taj dogovor mogao postići samo na najvišem nivou-šefova režima u Crnoj Gori i Srbiji. Jer, poslije pada režima Đukanovića, na pitanje o neizručenju Marovića Aleksandar Vučić je uvijek kao razlog navodio priznanje Kosova. Povucite priznanje Kosova, predaćemo vam Marovića, bio je standardni Vučićev odgovor.
Crnogorske institucije godinama su od Srbije tražile izručenje Svetozara Marovića.
Prema podacima koje je iznio ministar pravde Bojan Božović, Srbiji su upućene tri zamolnice za izručenje i pet urgencija, uključujući posljednju iz oktobra 2026. godine.
Uprkos tim obraćanjima, Marović nije izručen. Prema informacijama objavljenim 11. oktobra 2026. godine, nastupila je apsolutna zastarjelost izvršenja zatvorske kazne, što je potvrdio i Marovićev advokat Zdravko Begović. Tako je višegodišnji slučaj neizvršenja pravosnažne sudske presude dobio epilog u kojem nekadašnji osuđeni funkcioner nije izdržao izrečenu zatvorsku kaznu. Međutim, ostale su stotine miliona koje su navodno iznesene iz Crne Gore, koje bi napokon morale biti predmet istrage od strane države. To je mnogo važnije pitanje od izvršenja ili neizvršenja zatvorske kazne.
