Iz duboke potrebe da priče o svom rodnom gradu izvuče iz virova dnevnopolitičkih previranja, Manojlo Manjo Vukotić objavio je memoarsku prozu „Cetinje kameni presto“, koja se pojavila u izdanju „Vukotić medije“.
Ovaj novinarski vuk i dugogodišnji glavni urednik „Novosti“, „Borbe“, „Blica“, „Glasa javnosti“, u uvodu već tvrdi da zna, da „Cetinje nisu identiteti i nekoliko događaja koji jesu obrukali cetinjsku istoriju, cetinjsko dostojanstvo i cetinjsko poštenje“. I nešto potom, dodaje:
– Cetinje svoje dostojanstvo brani slavnom istorijom, kulturom, prosvetom, verom, vojevanjem, nepokornošću, slobodom, nezavisnošću, stvaralaštvom…
Autor koji je do sada objavio osam knjiga, među kojima je i autobiografija „Olovne reči“, podseća i šta je prestonica Crne Gore kroz pet vekova sve imala prva, od „Oktoiha“, prve ćirilične knjige kod Južnih Slovena (jedan njen list našao se i na naslovnoj stranici ovog izdanja), preko škole, pozorišta, čitaonice, pevačkog društva, bolnice, orkestra, pijace, do političke stranke i fudbalskog kluba Lovćen.
Uz evociranje mirisa lipa i cetinjskih kiša, otvara Vukotić svoju „galeriju snoviđenja“, slikajći grad kroz njegov „dim u dim“ humor, ali i heroje i ulice, Njegoševu slavu i sahranu, atentat na mladog knjaza Danila, crnogorsku Orleanku – Vasiliju, ćerku serdara Janka Vukotića, pisce koji su ga pohodili, ali i na Cetinju iznedrene neprevaziđene slikare (Lubarda, Milunović, Dado Đurić…).
– Cetinje je kameni presto jedne države. Cetinje je spomenik istorije i svega najboljeg ljudskog i stvaralačkog i tu se valja pomoliti slobodi, istini i lepoti – tvrdi Manjo Vukotić.
Izvor: novosti.rs
