Piše: naš stalni dopisnik sa Divljeg zapada Milija Todorović (u ulozi Garija Kupera)
Na današnji svenarodni praznik Svetog Vasilija Ostroškog Čudotvorca, slava mu i milost, da se podsjetimo jednog čuvenog istorijskog događaja koji je vezan za Ostroški manastir. Riječ je o Ostroškoj skupštini koju su održali komunisti iz ”Crne Gore i Boke” u februaru 1942.g. Tu su zacrtani glavni principi Narodnooslobodilačke borbe, o čijim detaljima se možete informisati na stranicama opšteg istorijskog obrazovanja.
Ono što je meni zanimljivo jeste činjenica koliko se danas, među tzv. nasljednicima komunističke ideologije, kritikuje nekakav sastanak u Ostrogu ovdašnjih političara, kao udar na crnogorsku tradiciju i ostale slične gluposti. Veoma interesantna je zakletva koju su budući partizani ”Crne Gore i Boke” položili na tom revolucionarnom sabranju, a u kojoj se prisutni pozivaju na ”svetitelje i manastire”. Uostalom, pročitajte:
“Na ovom mjestu gđe su se naši đedovi zakljinjali osveti i slobodi, mi, učesnici Konferencije crnogorskih i bokeljskih rodoljuba, zaklinjemo se da ćemo ostati vjerni duhu svoga naroda, koji je u borbi za junačku slobodu stvarao svoje junake, pjesnike i svetitelje, svoje tvrđave i svoje manastire – zaklinjemo se da nećemo objesiti svoje puške dok naša pobjeda ne satre posljednjeg fašističkog krvnika, dok naša pobjeda ne osreći život naše đece i ne ograne grobove naših predaka”.
“Ko izdao braćo, te junake
krvlju mu se prelili badnjaci,
krvlju krsno ime oslavio,
svoju đecu na nj pečenu io!
Ko izdao, braćo, te junake,
rđa mu se na dom rasprtila,
za njegovim tragom pokajnice
sve kukale dovijek lagale!”
Do čitanja u novom danu, Tačno u podne. Zbogom
