Piše: Filip Dragović
Ne sjećam se ko je od velikih mislilaca rekao kako se istorija ponavlja, prvi put kao tragedija a drugi put kao farsa, ali ko je da je, pogodio je. Farsičnost i tragičnost istorijskog ponavljanja gledamo ovih dana na tzv. Bliskom istoku, u talasima nasilja koje prema međunarodno priznatoj i nezavisnoj državi Iran, vrše SAD udružene sa Izraelom. O tragičnosti ovih zbivanja suvišno je govoriti, a evo u čemu je njena farsičnost:
U srednjoškolsko gradivo spada činjenica da je Deklaracija nezavisnosti kojom su formirane SAD nastala na stavu da se američkim građanima niko sa strane neće uplitati u biranje političke uprave, makar to bio i britanski kralj. Takođe, i djeca znaju da je reformatorski, protestantski vid hrišćanske društvene svijesti nastao na uvjerenju da su krstaški ratovi neumjesna pojava (da oružje pokreću vjerske institucije i vjerske parole, a da iza svega stoji motiv za pljačkom i političkom dominacijom) i da slobodoumni ljudi ne trebaju da tolerišu totalitarni stav rimskih papa kako „Rimu ne smije niko da sudi“.
Raković proriče 2019: Od litija nema ništa, Amfilohije blagonaklon prema Milu! (VIDEO)
E pa, nekih 250 godina poslije pomenute Deklaracije, i koji vijek više poslije proklamovanih protestantskih motiva, imamo na djelu bahatost najveće istorijske i političke tvorevine protestantizma, SAD (zajedno sa njenom 52. ili ako hoćete „prvom“ državom, Izraelom) koji bukvalno sprovode krstaški rat (pogledajte narativ Trampove administracije, i neka vas ne buni njegovo ujedinjenje sa cionističkom ideologijom, jer neće biti prvi put da se protestantski puritanizam udruži sa starozavjetnim svjetonazorom).
Pored tog i takvog „krstaškog rata“ (kome se sa Marsa vidi pljačkaško-naftno-kompanijska pozadina), SAD i Izrael imaju namjeru da građanima Irana nametnu nekog svog „ajatolaha“ (ne zaboravite da je i Homeini krajem 70-ih, u Persiju došao kao velika medijska zvijezda Pariza i Zapada, pa se kasnije otrgao kontroli), što se kosi sa svim onim što oni rade kod svoje kuće. I naravno, kao i onda u Srednjem vijeku, a danas ipak, totalno farsično ili fa(r)šistički, pogađate: Rimu (čitaj Njujorku ili Tel Avivu) ne smije niko da sudi.
