Grad protivrječnosti, ljudskih veličina, neobične istorije, kulture i duhovnosti
Piše: Miloš Lalatović
Svaki grad u Crnoj Gori ima neke svoje specifičnosti. Ali jedan, zauzima posebno mjesto, bez obzira što potičem iz njega, nepristrasan sam, pa i njegove osobine koje mi se ne sviđaju spomenem.
Grad gdje se planinska klima spaja sa mediteranskom, već govori o turbulentnosti tog geografskog područja. Izgleda da je sve to imalo odraza i na ljude koji u njemu žive. Grad milosti i surovosti, bogate industrije, posebno u periodu SFRJ, umjetnika, lucidnih i neshvaćenih ljudi, žestokih momaka, sve to povezano i isprepletano sa kulturama i mentalitetom raznih naroda koji su ovdje živjeli tokom istorije. Nevjerovatno je saznanje o raznim narodima koji su ovdje bili mještani. Od Rimljana, Gota, zamislite, Slovena, Turaka. Sam raniji naziv Onogošt, potiče iz gotskog jezika od riječi Onogostum ili Anagastum, i naseljavali su grad, koji predstavlja današnji Bedem, a prije njih su ga naseljavali Rimljani, a posle Turci. Danas je to ograđeni prostor visokih zidina gdje se odvijaju brojni kulturni i muzički festivali, i predstavlja jedno od važnih znamenitosti grada.
Pored Bedema, u Nikšićkom polju je postojalo još jedno rimsko utvrđenje čija je lokacija danas nepoznata. Uz Bedem nezaobilazno mjesto koje u Nikšiću treba posjetiti jeste Saborni hram Svetog Vasilija Ostroškog, koji je i sam za života živio u ovom gradu. Od vjerskih objekata se izdvajaju i Crkva Svetih Apostola Petra i Pavla, stara preko hiljadu godina, Manastir Župa, Manastir Jovan Do, Manastir Kosijerevo, Spomenik Bogorodici Mariji, Vladičanski dvor eparhije budimljansko nikšićke, Hadži Smailova džamija, rimokatolička crkva Svetih Ćirila i Metodija. Od ostalih znamenitosti tu su Dvorac Kralja Nikole, Ljetnjikovac Kralja Nikole, Zabran Kralja Nikole, Carev most, Rimski most na Moštanici, Vukov most, Spomenik palim borcima pod Trebjesom, Spomenik Ljubu Čupiću, Narodna Biblioteka ,,Njegoš“, Trg Slobode, Trg Save Kovačevića, Trg Vojvode Šaka Petrovića.
Urbanizam u Nikšiću pored niskih i naizgled jednostavnih kuća koje dominiraju gradom, i počele su se graditi nakon odlaska Turaka ispod Bedema, grad je imao u Crnoj Gori svoj prvi urbanistički plan zahvaljujući arhitekti Josipu Sladeu, a koji ga je napravio na inicijativu Kralja Nikole. Sladeov plan i danas predstavlja jedno od najoriginalnijih i najsavršenijih urbanističkih rješenja i ispunjen je velikim dijelom.
Miloš Lalatović: Marijan Vejvoda, čovjek koji je pomjerao granice
Kulturna scena u Crnoj Gori se jednostavno ne bi mogla zamisliti bez Nikšića. Da napomenemo da su gotovo većina crnogorskih reditelja iz Nikšića, tu su znameniti Živko Nikolić, Božidar Bota Nikolić, Veljko
Bulajić, Branko Baletić, Milan Karadžić, Vuk i Marija Perović i drugi.
Nikšićko pozorište gaji stogodišnju tradiciju i pored cetinjskog Zetskog doma jedno je od najstarijih u Crnoj Gori. Pored pozorišta tu je i čuveno Zahumlje, koje je iznjedrilo brojne umjetničke stvaraoce. Iz ovoga grada potiču značajni jugoslovenski glumci poput Petra Banićevića, Veljka Mandića, Draga Malovića, Milutina Mime Karadžića, Andrije Miloševića, a u Nikšiću su odrasli doajeni jugoslovenskog glumišta Milan Lane Gutović, Ljiljana Kontić i Miodrag Krivokapić.
Što se tiče muzičke kulture Nikšić se smatra jednim od gradova sa najizraženijom rok kulturom u Crnoj Gori, što se zadnjih godina i decenija manifestovalo kroz brojne muzičke festivale kao što su ,,Lake Fest“ i ,,Bedem Fest“. Iz grada pod Trebjesom potiču i neki od poznatih muzičara koji su ostavili nezaboravne hitove, Miladin Šobić, Rodoljub Rođa Raičević, pjevač izvornih crnogorskih pjesama Nikola Karović.
Odavde potiču i brojne crnogorske rok grupe poput DST/a, Vizanta, Pankreasa, Doktora Pikasa. Značajnu ulogu u muzičkom stvaralaštvu dala je i muzička škola “Dara Čokorilo“.
Književnost u Nikšiću je odavno bila na visokom nivou i sa velikom konkurencijom. Neko je negdje skoro u šali rekao ,,ima li iko u Nikšiću da ne piše poeziju“, što dovoljno govori o književnoj tradiciji i senzibilitetu Nikšićana. Ponekad sa svim tim pjesmama i stihovima, ljudima u drugim crnogorskim gradovima djeluju kao fantazeri, ludaci, prazni filosofi, nepraktične osobe, ali nije tako.
Neki od najznačajnijih književnika u bivšoj Jugoslaviji bili su Nikšićani, Branko i Mirko Banjević, Mirko Kovač, Miro Vuksanović, Žarko Komanin, Vida Ognjenović, Božo Koprivica, pjesnici Vitomir Vito Nikolić, Gojko Janjušević, Milutin Mićović i mnogi drugi.
Nikšić je u gotovo svim vidovima umjetnosti veliki grad, ne samo u Crnoj Gori nego i u Evropi, pa i svijetu. Neko ga zove i ,,gospodin grad“, i zaista to se za njega može reći bez obzira i na pojedine palanačke i provincijske odlike, ali teško se mogu u tu kategoriju svrstati sva značajna imena i znamenitosti koje sam nabrojio, a to je samo jedan dio njih.
Ako neko želi da posjeti Crnu Goru, velika šteta bi bila da ne posjeti i Nikšić i bolje se upozna sa istorijom, kulturom i sadašnjim nasleđem grada.
