Piše: Milija Todorović
To što se prva sjednica proljećnog zasjedanja parlamenta Crne Gore neće održati na Cetinju, i što, samim tim, neće biti ispoštovan Zakon o prestonici, nije krivica Andrije Mandića nego prestoničara sa Cetinja koji su predsjednika Skupštine, formalno i javno, upozorili da ne dolazi u njihov grad.
Dakle, odbornici opštine Cetinje, donijeli su nenormalnu, protivustavnu, neljudsku odluku da se jednom građaninu Crne Gore, sloboda kretanja pokuša ograničiti (pomenutim upozorenjem) na dio države koji je izvan cetinjske opštine! Na stranu činjenica što se Mandić, realno, tamo nema koga niti čega plašiti, pa sve da se svi cetinjski glasači DPS i SDP ustreme na njega jednog, ja ovdje stavljam akcenat na političku „pamet“ koja se odlučila na ovakav izraz. Poručiti iz gradske skupštine (a ne iz neke mafijaške jazbine, ili sa tribina neke navijačke grupe) da nečije fizičko prisustvo nije poželjno! Pa sve to ponoviti preko gradonačelnika novim upozorenjem da se Mandiću ne garantuje bezbjednost!?
Pa šta je cijepanje Crne Gore, i etno/naci federalizacija prostora nego ovakva odluka odbornika jedne opštine? I uz nju naravno izostanak ikakve kontra-reakcije njihovih partijskih drugova na državnom nivou! Pitam se, šta rade odbornici URA-e i Demokrata koji, još uvjek (ako se ne varam) daju manjinsku podršku ovakvoj gradskoj upravi?
Cetinjski odbornici su najprije prekršili Ustav CG ovako izrečenom prijetnjom Mandiću, a uz Ustav, prirodno, i sve demokratske i ljudske norme ponašanja. I onda je kao posljedica toga došla odluka predsjednika Skupštine da ih zaobiđe, ili ako hoćete – preleti. Kao mitropolit prije četiri godine. I neka je….
