Piše: Vojin Grubač
Pod dejstvima nove američke admistracije planeta se ubrzano mijenja, jer se vrši prestrojavanje svih mogućih sila moći i uticaja. To se dešava nesvakidašnjom brzinom, jer je dinamika rada Vašingtona izuzetno visoka. Evropa je slabašna i ekonomski i geopolitički, sve više zaostaje u odnosu na druge centre moći: Vašington, Peking i Moskvu. Može se reći da je bespovratno izgubila geostrateške pozicije. Sve glavne stvari vezane za odnose na planeti će se upravo rješavati u tom trouglu, gdje postoje objektivne šanse da EU bude marginalizovana i postrada zbog pogrešnog pozicioniranja i politike koja zakonomjerno izaziva unutrašnje protivurječnosti.
Vašingtonu je jasno da je rat u Ukrajini išao u korist Kine i da icrpljuje Zapad. Osim Kine, taj sukob je išao u korist Duboke države i bio pokriće za koruptivne radnje ogromnih razmjera koje se mjere stotinama milijardi dolara. Vašington želi da se taj rat što prije završi i sve snage bace na suprotstavljanje Kini, koja im je glavni planetarni takmac.
Od Ukrajine su Vašingtonu potrebni njeni resursi, koje Tramp energično traži da bi se oni iskoristili u daljem ekonomskom nadgoranjavanju s glavnim protivnikom: Kinom. Iako je rat u Ukrajini bio poguban za Evropu, centri moći u Briselu i dalje žele nastavak toga rata suprotstavljajući se težnji Vašingtona da se on okonča. Sve su prilike da će im Vašington ispuniti želju, tako što će teret rata pasti na pleća EU čime će se ekonomska situacija u Evropi dalje pogoršati a njene fabrike produžiti iseljavati u prijatnije ekonomske prostore: SAD i Kine. Gdje je mjesto Crne Gore u toj krupnoj priči? Uvijek je optimalno rješenje, kada se veliki nadgornjavaju: držati se po strani.
Najbolja varijanta je kada bi Crna Gora mogla „sjedjeti na dvije stolice“, ali joj to EU neće dozvoliti jer se politička dimenzija Duboke države ubrzano prebacuje u Evropu. Lako je predvidjeti da će u takvoj situaciji: crnogorski državni vrh i dalje pratiti politiku Brisela a ne Vašingtona. Razlog je prost – to će im biti manje opasno rješenje, sve dok se geostrateške pozicije velikih „ne razbistre“.
