Piše: Veliša Kadić
Selo Bačko Dobro Polje, nedaleko od Vrbasa, treslo se ovih dana od gromoglasne pesme potomaka crnogorskih kolonista – gorštaka koji su pre osamdeset godina došli iz ljutog krša u Panonsku niziju i tu ostali.
Prihvatila je ravnica Crnogorce koji su još vidali rane tek završenog Drugog svetskog rata i pomogla da krenu u novi život. Na vekovnim ognjištima Drobnjaka i Pive i drugih krajeva ostali su samo oni koji su bili u poodmaklim godinama i nisu imali snage da se upute na dalek put.
Hroničari tog vremena su zabeležili da se na prostoru srednje Bačke nalazilo 7.860 useljivih, od ukupno 9.971 napuštena kuća. Prioritet za dobijanje prava na kolonizaciju su imale porodice boraca i palih boraca u Drugom ratu, vojni invalidi i siromašne seljačke porodice. Posebnim kompozicijama vozova koji su kretali iz Zelenike kolonisti su počinjali put koji je sa presedanjima trajao do odredišta i do dve sedmice. Računa se da je od 1945. do 1948. Bačku naselilo skoro 7.000 porodica. Radost Bačkodobropoljcima doneo je mitropolit budimljansko-nikšićki Metodije koji je sa vikarnim episkopom mohačkim Damaskinom služio svetu arhijerejsku liturgiju u prelepoj seoskoj crvi Svetog Vasilija Ostroškog Čudotvorca.
Aleksandar Živković: Kako je Vučić upoznao patrijarha Pavla?
– Osamdeset godina je od kada su naši preci iz Krajine Bosanske, severa Crne Gore, ponajviše durmitorskog kraja naselili ovu divnu i pitomu Panonsku ravnicu donevši pod svojim trepavicama sve one vrhove planinske i gudure i kanjone reka smestivši u svoje srce, a onda kroz svoje vene ulivši u svoje potomstvo koje ovde živi i koje odavde se raseljava i naseljava u druge srpske zemlje i svetske krajeve. Ta duhovna zajednica našega naroda koja je okupila narod i iz današnje Crne Gore, njenog severa, da ovde zajedno sa vama kažu i pokažu da se mi tim odlaskom prostornim i tom distancom nikad u stvari razdvojili nismo – kazao je mitropolit Metodije, koji je na svakom koraku bio izložen ogromnoj ljubavi naroda ovog kraja, ali i brojnih gostiju.
Organizatori ove sjajne trodnevne manifestacije su bili Zavičajno udruženje „Drobnjak – Piva“ iz Bačkog Dobrog Polja i Udruženje guslara „Vuk Mandušić“ iz Vrbasa. Međutim, najzaslužniji za organizaciju svetkovine bio je Radosav Radović. Tri dana i tri noći bilo je organizovano veče gusala i epske poezije, fudbalska utakmica kadeta dve Sutjeske – nikšićke i bačkodobropoljske, koju je pomno pratio mitropolit Metodije.
Zavičajno veče razgalilo je posetioce do suza, od „Pivske svadbe“ KUD „Piva“ iz Plužina, narodnog guslara Maksima Vojvodića, etno-pojca Branke Zečević, Miloja Buanje, glumca Velizara Kasalice i mnogih drugih izvođača. U goste su došli predsednici opština Plužine, Žabljak i Pljevlja, kao i direktor Nikšićkog pozorišta Radinko Krulanović, i KUD „Zahumlje“ iz Nikšića Miodrag Čizmović.
Izvor: Novosti
