Jedan od velikih duhovnika dvadesetog vijeka, bio je i otac Gorgije Vitković Svetogorac. Otac Georgije je rođen 1920. godine u Bileći, kao Branko Vitković. Osnovnu školu završava u Bileći sa odličnim uspjehom, a potom se upisuje na vojno-mašinsku školu.
U Drugom svjetskom ratu biva uhapšen i odveden u logor u Italiji. Potom prelazi u Francusku. U Minhenu, Njemačka, upisuje elektro-mašinski fakultet na kojem pokazuje izvanredne rezultate. Ipak, ranjen Hristovom ljubavlju 1952. godine napušta fakultet i upisuje teološki institut Svetog Sergija u Parizu. Već tada se ističe svojim tihovanjem i molitvom, često i u noćnom zelenilu pariskih parkova. Upoznaje čuvenog podvižnika Starca Sofronija Saharova, koji je izvršio ogromni misionarski rad u dvadesetom vijeku. Pod Starčevim uticajem proučava djelo njegovog duhovnika oca Siluana Atonskog.
1954. godine odlazi jedan kraći period u manastir Svetog Save Osvećenog u Svetoj Zemlji, a potom dalje nastavlja ka Svetoj Gori, manastiru Hilandaru. Još kao iskušenik, biva poslat od svetogorskih staraca u pustinju, što je rijetkost. Nije se štedio u zadobijanju Duha. Pored Starca Sofronija biva udostojen upoznavanja i sa Starcem Josifom Isihastom i Spileotom, od koga dobija korisne duhovne savjete, poslednji nadimak je dobio po spiljama u kojima se podvizavao. Starac Josif Isihasta je veliki obnovitelj isihazma na Svetoj Gori. Njegovi učenici su imali veliki uticaj svugdje po svijetu, pa i u Americi. Najpoznatije duhovno čado Starca Josifa je otac Jefrem Arizonski, koji je izgradio oko dvadeset manastira u Americi, preveo mnoge Amerikance Pravoslavlju i nastavio isihastičku tradiciju svoga duhovnika.
Otac Georgije Vitković se upokojio u svojoj keliji 1972. godine, gdje je pronađeno samo malo suvaraka i poneka kesica čaja. Posle otkopavanja njegovih Svetih Moštiju, moglo se na njima vidjeti da je po svetogorskom načinu tumačenja ugodio Bogu svojim podvigom. Dio Svetih Moštiju ovoga velikoga Božijeg ugodnika se nalazi i manastiru Klisina.
Otac Georgije Vitković i više od pola vijeka od svoga upokojenja priziva mnoge duše Hristu i kako vrijeme prolazi to će vjerovatno biti sve više, bez obzira na njegovu određenu povučenost za života, ali i nakon smrti. Možda ta moćna tišina i najviše otkriva da se radi o Hristovom čovjeku. Molitve Svetog Georgija su nam sve potrebnije u današnjem vremenu.
Sveti ugodniče Božiji Georgije, moli Boga za nas.
Miloš Lalatović
