Piše: Oliver Janković
Neka vrsta magle spustila se na stadion Milana u sinoćnjoj utakmici ovog italijanskog kluba protiv Crvene Zvezde. To bi bilo jedino logično objašnjenje rezultata 2: 1 za domaćina, u okolnostima kada je beogradski tim u svim segmentima igre bio bolji.
Nikome nije jasno kako je i zašto Milan ponovo, po treći put u evropskom klupskom megdanu, bio bolji od „crveno – bijelih“. Nikome ko je gledao meč. Zvezda stabilna, puna rješenja na sredini terena, opasna u napadu, stabilna u odbrani, sa odličnim golmanom.
Partizan ponovo bolji od „crveno-bijelih“, a banjalučki Borac najuspješniji srpski i BIH klub
Milan – nikad lošiji. Sasvim prosječan fudbalski sastav. Bez ideje i inicijative. Pa opet, niotkuda i u nevrijeme, na isteku prvog i drugog poluvremena, po jedan gol u mreži Beograđana. A na drugoj strani rasute šanse pred golom italijanskog šampiona.
Nakon čuvene magle u Beogradu, usljed koje je ondašnji milanski drim-tim jedva izvukao živu glavu u dvomeču (tromeču) za Zvezdom, ovaj sinoćnji meč se svojim ishodom ne da se nikako drugačije objasniti nego nekom novom maglom koja je sakrila i učinila nevidljivim one prave, sportske, takmičarske razloge poraza srpskog najtrofejnijeg kluba.
