Ovo je jedan od onih navijačkih dana kada više timova za koje navijamo biju važne bitke. Januar je već godinama takav. Ukrštaju se vaterpolo i rukomet sa nekim od svojih prvenstava, sa tenisom u Melburnu. Praznik za srpske oči. S tim što ove godine sve ima dodatni značaj nadmetanja koje može da kvalifikuje srpsku reprezentaciju na Olimpijske igre u Parizu.
Tako recimo, današnji meč vaterpolista protiv Mađarske, osim borbe za evropsko polufinale ima važnost borbe za plasman u Pariz. Ako „delfini“ savladaju drugi tim Mađara (kao već kvalifikovani na Olimpijske igre, u Zagreb su došli sa „B“ timom) a Grci, recimo, prođu u polufinale – onda bi ovom utakmicom stvar mogla biti riješena. Jer ovo prvenstvo kvalifikuje još tri ekipe iz Evrope, pored već kvalifikovanih Mađara, Grka i Francuza.
Danas svoje takmičenje na Evropskom prvenstvu počinju i srpski rukometaši, koji, već godinama, traže povratak u evropsku i svjetsku elitu. To im dugo ne polazi za rukom a takmičenje u Njemačkoj je lijepa prilika za dobar plasman u Evropi i samim tim ulazak u zonu Olimpijskih igara. Puni zavisi od prve utakmice. Island je blagi, ali ne preveliki, favorit u dosta izjednačenoj grupi. Pobjediti „ribare“ danas, pokazalo bi da Srbija ima taj kvalitet, trasiralo bi put za prvo mjesto u grupi, i podiglo na visok nivo potrebno pobjedničko raspoloženje.
Sve ovo, gore rečeno, važi i za crnogorske vaterpoliste i rukometaše. I oni danas igraju mečeve jednake važnosti kao što su i ovi reprezentacije Srbije. Ako „ajkule“ preplivaju Italiju, to bi bila pobjeda nad direktnim takmacem za odlazak u Pariz, i povratak u evropsko polufinale gdje nijesu bili odavno. A ako „lavovi“ na parketu pobjede Mađare, bio bi to podsticajan početak za mladu i talentovanu grupu rukometaša Crne Gore, da na ovom prvenstvu Evrope mogu i do visokog plasmana i do odlaska na Olimpijske igre.
I da, dok sve ovo budete gledali, shvatite to kao dobar uvod u ono što nas očekuje naredne dvije nedjelje u Melburnu. Đoković kao novi Baumgartner skače sa Zemlje na Nebo. Ne propustite ni to.
Oliver Janković
