Piše: Igor Perišić
TV kritika za „Kulturni centar“ RTS-a.
Kao još uvek mlad pisac, Vladimir Vujović objavio je tri sasvim različita romana, od kojih je najnoviji, „Razgovori s Vješticom“, i najuspešniji.
U postmodernističkoj tradiciji postupka priređivanja dokumenata, Vujović je pronašao vitalnu nišu u koju je smestio fiktivne intervjue sa fiktivnim slikarom. Nizanje pitanjâ Adama Vještice i odgovorâ Vida Latinovića daje iznenađujuće dobar ritam pripovedanju, a stil je dostojanstveno ekonomičan i stabilno bistar, bez ijednog pompeznog iskoraka pri pokretanju takozvanih velikih tema.
Vladimir Vujović: Uloga pisca nije da govori istine, već da postavlja pitanja
Koliko u postmodernizmu, forma romana nalazi uporište i u nasleđu dijaloških spisa: od Platonovih filozofskih razgovora, gde istina trpi porođajne muke, preko satirički moralističkog „Ramoovog sinovca“ Denija Didroa, do postfilozofskih „Ljudi za stolom“ Srđana Valjarevića.
Glavni junak romana, slikar iz Boke Kotorske, karijeru počinje jednom podlošću, što pokreće problem odnosa istine i laži u umetnosti, a kasnije izaziva potrebu etičkog presabiranja života koji se primotava kraju. Gazeći stazom od umetničkog sjaja i marginalne bede Pariza, te nekih nesumnjivih artističkih uspeha ali i gordih neuspeha u freskopisanju, Latinović dolazi do smirajnog poduhvata – slikanja Bogorodice kao zapravo majke svakoga čoveka.
Fascinantno je kako u ovakvom kontekstu Vladimir Vujović stvara upečatljive likove i neosetno uvodi junakovu životnu priču nezavisnu od umetnosti.
Osim glavne, najznačajnije figure romana su slikarov najbolji prijatelj Mijo, koji personifikuje bezinteresno dobro, potom neposredna i slobodoumna supruga Korina, koja se slobodno opredeljuje i za mudru smrt, i naposletku tetka: emancipovana Crnogorka koja uspravno hoda u patrijarhalnom vremenu.
U iskusno vođenoj gradaciji, Latinovićeva sudbinska pitanja najpre stoje u zaleđu kako bi pravovremeno izbila u prvi plan. Korišćenjem trilerskih tehnika, junak se sprovodi putem od identitetskog neznanja – jer su mu roditelji stradali u jasenovačkom genocidu – do otkrivanja istine porekla, u čemu dolazi i do ideoloških ukrštanja bokokotorskih istorijskih naracija.
„Razgovori s Vješticom“ tako izrastaju u odličan roman o misteriji ljudske vrste i nadi da pravi dijalog tek sledi nakon kratkog zemaljskog bitisanja koje se životom zove.
Izvor: Igor Perišić/ Fejsbuk
