Piše: Milija Todorović
Kome smeta identitetsko grupisanje po Crnoj Gori, i ograđivanje u etničke i jezičke tabore, od opštine do opštine, od sela do sela, neka prvu pritužbu piše na račun onih koji su, mimo svakog dogovora (da ne kažem konsenzusa ili referendumskog traženja legitimne većine) a po nahođenju svoga ćefa, uklonili decenijske (ma šta decenijske, vjekovne) državne simbole, i instalirali neke nove:
- Zastavu u tri boje, koja je bila u skladu ne samo sa zakonskim/ustavnim odredbama Kraljevine Crne Gore, i svim političkim oblicima od 1910 do 2006, nego i sa poretkom boja u crnogorskoj narodnoj nošnji.
- Srpski jezik koji je bio ime za maternji jezik ljudi na prostorima današnje Crne Gore, kako u državi CG tokom 19 i 20 vijeka, tako i u krajevima koji su bili pod austrijskom i turskom upravom, a bio je i naziv školskog predmeta u crnogorskim školama, prije i poslije pojave tzv. srpsko-hrvatskog jezika.
- Pokušali da naruše sekularni i građanski karakter države, najprije tako što su famoznim Zakonom o slobodi vjeroispovjesti nastojali da SPC otmu imovinu, a potom da direktno utiču na njenu organizaciju, ime i identitet. A kada im to nije uspjelo, poput kakve fekalije rasuli po javnom prostoru psovanje i ponižavanje svega što ima veze sa SPC, nazivajući je okupatorskom i „crkvom Srbije“
- U skladu sa tri prethodne tačke, ti isti politički faktori su markirali grad Cetinje kao eks-teritoriju, u kojoj su najprije uličari i kriminalci pravili ulične blokade kako se ulicama Cetinja ne bi provele litije (mirni građanski protest koji se održavao u svim crnogorskim gradovima, i za koji su interesovanje pokazali i građani Cetinja kojih je bilo bar u onom broju u kom su Cetinjani „šetali za Ukrajinu“ ako ne i više), a potom su ti isti uličari i kriminalci, sada pod komandom policajca Veljovića, pokušali da zabrane održavanje vjerskog skupa (ustoličenje mitropolita Joanikija, inače građanina Cetinja) pod parolom „možete u Pg, u Ct ne možete“!
Napusti Krajinu, napusti Sarajevo, napusti Kosovo… napusti Vladu CG?
Ako je ovo posljednje svima jasan udžbenički primjer etno-federalizacije CG, prethodne tri tačke su samo temelji takve ideologije: proglasiti državne simbole bez društvenog dogovora, ili bar pokušaja što šireg konsenzusa. I to ih proglasiti tako da su suprotni onim simbolima koje su svojima smatrale generacije Crnogoraca prije nas. Šta je logičan ishod toga: ako nije bilo društvenog dogovora oko simbola na državnom nivou, biće ga na nivou polisa= grada= opštine.
Pa će tako, ubjedljive opštinske većine u opštinama poput Budve ( stari DF imao preko 50% glasova na svim izborima + Demokrate+ PES = svi predstavnici onih građana koji drže do starih simbola) Herceg Novog, Berana, Žabljaka (sa sličnim raspoloženjem građanstva kao i u Budvi) postaviti na svojim zgradama i bilbordima one simbole koji su već bili državni simboli, i koji su, samim tim zaštićeni aktuelnim Zakonima sadašnje države Crne Gore, pa mogu biti sve samo ne omalovažavanje ili atak na suverenost Crne Gore.
