Skup na cetinjskom trgu koji je „raščinio“ već davno raščinjenog Miraša, a koji je promovisao za vladiku građanina Bojana Bojovića, protekao je uz lajt-motiv „kanonizacije“ pokojnog arhimandrita Antonija Abramovića.
Piše: naš stalni dopisnik sa Divljeg zapada Milija Todorović (u ulozi Garija Kupera)
O ovom pokojniku se razvija mit kao da je riječ o „prvom poglavaru obnovljene CPC“ koji je „za razliku od Miraša“ bio pravi „crnogorski vladika“. Na tu priču se još uvjek kače i pojedini „stari Liberali“, i neopredijeljeni indipendentisti.
Zato koristim priliku da javnost podsjetim na nekoliko činjenica:
Arhimandrit Antonije Abramović nije, čak ni u nekom igrokazu (kao Miraš sa raščinjenim vladikama u Bugarskoj) nikada hirotonisan za vladiku, ni od koga.
Uoči Lučindana 1993. godine i „proglašenja CPC“ arhimandrit Antonije je dobio zabranu sveštenosluženja od poglavara Američke Pravoslavne Crkve (čiji je Antonije bio klirik) Mitropolita g. Teodosija, zbog „kanonskih prestupa i lažnog predstavljanja“.
Povodom ustoličenja ovog „arhimandrita“ za vladiku (iako on nikad nije, čak ni lažno, hirotonisan za episkopa) Milo Đukanović je 26. decembra 1993.g. pisao patrijarhu Pavlu u Beograd (tačno prije 30 godina) da Vlada Crne Gore neće dozvoliti „rušenje ustrojstva i života SPC“ u Crnoj Gori.
Čin „ustoličenja“ raščinjenog arhimandrita osudio je i lider Liberala Slavko Perović, pismom upućenom Abramoviću a objavljenom u „Liberalu“ 9. januara 1994. godine.
27. aprila 1994. godine Ustavni sud Crne Gore, na čelu sa Blagotom Mitrićem, ustanovio je da „nijesu u skladu sa Ustavom RCG i zakonom“ odredbe „Odbora za obnavljanje autokefalnosti CPC“.
Do čitanja u sljedećem broju.
