Piše: Miloš Lalatović
Sinedrion je bila skupština sastavljena od dvadeset tri sudije za čitavu biblijsku zemlju Izrael. On je imao religijsko-politički značaj. U njemu su se donosile sve važne odluke o Jevrejima u biblijska vremena, za vrijeme Isusa Hrista i posle njega nekoliko vjekova. Poslednja odluka koji je Sinedrion donio, bila je odluka o jevrejskom vjerskom kalendaru. Ipak, iako religijskog karaktera koji je imao zadatak da rešava sva važna pitanja naroda u ime Jahvea, Boga Izrailjevog, jedinog pravog Boga, Sinedrion se ipak izokrenuo u nešto suprotno.
U vrijeme Isusa Hrista okrenuo se protiv Njega, Jevanđeoske vijesti i Apostola. Pravili su razne zavjere, koje su se završili razapinjanjem Gospoda Isusa Hrista, a posle nastavili sa proganjanjem Apostola. Znamo iz Djela Apostolskih o njihovom zatvaranju i čudesnom izbavljenju od strane Anđela, koga je poslao Bog. Vrlo slično se dešavalo tokom istorije da se duh Sinedriona prenosio na razne organizacije, pa i one hrišćanskog tipa. Koliko je samo zločina počinjeno u ime hrišćanstva, za Isusa Hrista, moral, ljudska prava i itd. Ali, kao što su predstavnici nekadašnjeg Sinedriona mislili da rade svoja djela u ime Božije, tako su i ostali to radili u Ime Onoga, koji je baš od te skupštine i postradao. Radi se znači o zloupotrebi funkcije, da se u ime dobra čini zlo.
Ali uvijek se skriveno to radilo u ime sebičnosti, svojih strasti, vladavine nad manje ,,učenim“ ili slabim. Nekad se ova istina skrivala, možda i od samog sebe. Danas, a i već podosta vremena se to čini u ime pseudo-dobra. Tako u svim tim raznim današnjim Sinedrionima se napravilo ono što se naziva „teorijama zavjere“. Zavjera je bila glavna komponenta Sinedriona od kad su se okrenuli protiv Gospoda Isusa Hrista. Odatle potiče duh svih Sinedriona posle toga velikog i glavnog, antihrišćanski duh. Nekad se to radilo u ime Hrista, paradoksalno antihrišćansko „hrišćanstvo“. Onda je to prešlo u razne tajne i javne organizacije. I do danas se tajna Sinedriona okrenula u otvoreno antihrišćanstvo, ali naravno pod vidom dobra. I satanizam, kakav se tokom perioda hrišćanstva formirao do danas, ima paralelno izokrenuto hrišćanstvo. Kao neka tamna sjenka hrišćana, ne Isusa Hrista i Jevanđelja, nego samih slabih ljudi, vjernika, koji žele da udovoljavaju strastima, tako da na kraju otvoreno ili prikriveno odu u satanizam.
U svakom slučaju tajna Sinedriona je u tome što to ne mora da bude određena formalna vjerska, društvena ili politička organizacija, mada se najčešće u njima pojavljuje, već, radi se o duhu koji se među prvima okrenuo protiv Hrista. Mogu dva čovjeka, sasvim obična, da naprave zavjeru protiv trećeg da bi mu napravili neki problem ili štetu. U osnovi Sinedriona su zavjera i antihrišćanstvo, bez obzira kako se ono spolja predstavljalo.
