Piše: Ranko Rajković
Znak pitanja i znak uzvika u naslovu izražavaju istovremeno i čuđenje i ironiju. Ono što na riječima izgleda lako i jednostavno veoma je komplikovano u objašnjenju.
No mi ne bi bili to što jesmo da nijesmo spremni o svemu pametovati na svoj način.
To se odnosi i na Ekološku državu. Još jednom ćemo čuti lične utiske i konfuzne unutrašnje monologe o Ekološkoj državi Crnoj Gori.
Slijedi loša TV serija u nastavcima o nečemu što je pridodato Crnoj Gori u ustavno-pravnom okviru.
Ekološka država
U ispraznim pričama naći će se ruku pod ruku
„Montenegro – Wild Beauty“ i
„Montenegro – ecological state“.
Poznato nam je značenje slogana „Divlja ljepota“.
Znamo li što znači „Ekološka država“
Ima li Ekološka država Crna Gora svoj dosije?
Zna li se nešto više o njoj osim datuma i mjesta rođenja ( Žabljak 20.septembar 1991. godina) i prisutnosti u prvom članu Ustava Crne Gore ?
Sjeća li se iko da je Ekološka država Crna Gora predstavljena na svjetskom ekološkim samitu u Rio de Žaneiru 1992. godine gdje su bili prisutni maltene svi veliki svjetski državnici ( Džordž Buš, Fransoa Miteran, Fidel Kastro, Brajan Marluni, Gro Bruntland, Helmut Kol, Felipe Gonzales, Hosni Mubarak, Suharto…)
Da li se neko potrudio da grupiše arhivske dokumente, strategije, kampanje, inicijative, pobude, korespodencije s ekolozima i ekološkim organizacijama po pitanjima Ekološke države ?
Ne.
Ali zato ima previše voljnih da pričaju o Ekološkoj državi ni na osnovu čega. Gomilaju se lične inspiracije i improvizacije. Ništa neobično.
Sličan nam je odnos i prema istoriji uopšte ..
Izvučemo neki detalj i počnemo razglabati o njemu mimo konteksta i šire slike. Nakljukamo ga frazama o antifašizmu, multietničkom skladu, milenijumskom trajanju, građanskoj državi i s takvim nadjevom ispečemo na žaru patriotizma. Tu prazničnu ćurku narod će gledati samo u reklami a političari će po običaju s njome omastiti prste čestitajući uzgredno narodu i Novu godinu i dan nezavisnosti.
Isuviše mali broj ljudi je zainteresovan da sazna kako je počelo, koji je bio cilj, što se događalo, dokle se stiglo s Ekološkom državom.
Manjini zainteresovanih ne pripadaju ni ministar ekologije, ni premijer, ni predsjednik države bez obzira što u javnim nastupima odaju osobe kao da im je tema poznata.
No to je samo jedan od diskontinuiteta koji doprinosi samoživoj lakoći vladanja.
Vlasti prolaze država i narod ostaju.
Nije pametno sa svakom promjenom u bazičnim oblastima sjeći staro korijenje da bi se uspostavilo novo, oku primamljivije, rastinje. Kada ćemo shvatiti da država nije podstanar Partije.
Izvor: Fejsbuk
