Razdoblje jugoslovenske kinematogorafije tokom šezdesetih i ranih sedamdesetih godina prošlog vijeka naziva se crnim talasom, bar kada je riječ o ostvarenjima režisera i scenarista koji su od strane tadašnje vlasti tretirani kao kritičari komunističkog poretka i društva. U važnije predstavnike crnog talsa svrstavaju se režiseri: Aleksandar Petrović, Živojin Pavlović, Đorđe Kadijević, Dašan Makavejev, Mića Popović, Želimir Žilnik, Gordan Mihić i dr.
U kratkoj knjizi pod nazivom Crni talas u srpskom filmu (Catena Mundi, 2020) Bogdan Zlatić pruža i jedan zanimljiv pasaža iz posljednje etape crnog talasa.
„Poslednja godina filmskih i drugih igara u SFR Jugoslaviji je 1971. Jovan Živanović te godine prodaje svoja odela i preostalu pokretnu imovinu – godinu dana ranije prodao je svoju ličnu biblioteku. Razlog – sve što je do tada posedovao uložio je u projekat Tamo daleko, film o povlačenju srpske vojske preko Albanije, po romanu Dan šesti Rastka Petrovića, i prema kazivanjima ratnih izveštača iz Prvog svetskog rata. Projekat je 1970. godine obustavio sekretar GK SK Beograda, ideolog partije u kulturi i siva eminencija srpskih liberala Bora Pavlović. Pavlović je tom prilikom rekao Živanoviću: − Ne znam šta će Srbiji taj film?, na šta mu je Živanović odgovorio: − Ako Srbija nisu potrebni takvi filmovi, kroz deset godina će joj biti potrebni pasoši za Kosovo!.“
Croquis
