Stara Hercegovina se u savremenim okvirima političkog i društvenog života Crne Gore može posmatrati kao njena ”evropska regija”. Njena istorijska, kulturološka, pa i mentalitetna samobitnost je nesporna i time su stečeni uslovi da se ona, u skladu sa evropskom praksom, ”administrativno” prepozna. Ova cjelina se i kroz aktuelne političke procese u Crnoj Gori prilično čvrsto ocrtala u smislu svojih težnji i zaštite interesa. Izvjesno je da će se takvi procesi samo pojačavati u budućnosti.
Stara Hercegovina ima izuzetan ekonomski potencijal, obuhvatajući najveći dio prirodnih i industrijskih bogatstava Crne Gore, sa izvanrednim turističkkim potencijalom i položajem kojij joj daje stratešku prednost u odnosu na sve ostale regije, ne samo u Crnoj Gori.
Stara Hercegovina obuhvata šest opština u Crnoj Gori: Pljevlja, Žabljak, Plužine, Šavnik, Nikšić i Herceg Novi, kao i dio opštine Kotor (Risanski zaliv i Krivošije).
U ovoj istorijskoj oblasti danas je najveći grad Nikšić. A nakon njega Pljevlja i Herceg Novi. Stara Hercegovina obuhvata i Prijepolje u Republici Srbiji, te Foču i Kalinovik u Republici Srpskoj.
Herceg Novi je nesumnjivo prepoznatljiviji kao autenticni i sastavni dio kulturno-istorijske oblasti Boke Kotorske. Međutim, kako se ovakve regionalne inicijative međusobno ne isključuju sa drugim i sličnim istorijskim obrascima, odnosno, kako se podrazumijeva poklapanje raznih tradicija i pamćenja na jedmom te istom prostoru – dozvoljavamo sebi da Herceg Novi prepoznamo kao grad koga je osnovao bosanski kralj za potrebe kontakta srednjovekovne Bosne sa morem. Kako ga je unapredio i ime mu dovršio hercegovački velmoža. Kako je tradicijom i strukturom stanovništva svojih pod-orjenskih sela Herceg Novi vjekovima bio upućen na Trebinje. I na kraju – savremena saobraćajna mreža sasvim jasno Herceg Novi uvezuje najprije sa nikšićkom opstinom, a potom i sa žabljačkom, sa kojima čini neponovljivu turističku ambijentalnu cjelinu.
