Jedan od najznačajnijih savremenih srpskih pisaca Radoslav Vava Petković, preminuo je u 72. godini u Novom Sadu.
Radoslav Petković rođen je 1953. godine u Beogradu, a već je 1979. godine bio zapažen sa svojim prvim romanom Put u Dvigrad, kada dobija nagradu Miloš Crnjanski.
Slede romani Zapisi iz godine jagoda, Senke na zidu, Sudbina i komentari (za koji 1993. dobija Ninovu nagradu, kao i nagradu Meša Selimović). Godine 2008. za roman Savršeno sećanje na smrt, dobija nagradu Bora Stanković, dok mu druga Ninova nagrada izmiče za jedan glas.
Objavljuje i tri zbirke priča: Ogled o mački, Izveštaj o kugi za koju dobija Andrićevu nagradu i Vitalovu za knjigu Čovek koji je živeo u snovima.
Kao velikog eruditu proslavile su ga i knjige eseja O Mikelanđelu govoreći, Vizantijski internet, Kolumbovo jaje, Upotreba vilenjaka i Događaj godine.
Prevodio je Čestertona, Defoa, Stivensona i Tolkina, a njegove knjige su prevođene na brojne evropske jezike. Dobitnik je i nagrade Stefan Mitrov Ljubiša za celokupno delo.
Radoslav Petković je od 1983. do 1987. bio glavni urednik časopisa Književna kritika. Od 1988. do 1994. godine radio je kao sekretar Zadužbine Ivo Andrić. U periodu od 1994. do 2001. godine delovao je u statusu slobodnog umetnika. Od 2001. do 2004. godine bio je generalni direktor Zavoda za udžbenike i nastavna sredstva u Beogradu. Sledeće radno mesto mu je, od februara 2009. pa do odlaska u penziju 2018. u Pokrajinskom sekretarijatu za kulturu AP Vojvodine kao zamenik sekretara i pomoćnik.
Tri Petkovićeva romana (Senke na zidu, Sudbina i komentari i Savršeno sećanje na smrt) i obe zbirke priča prevedeni su na francuski jezik i objavljeni u Francuskoj; njegova dela prevođena su i na mađarski (Sudbina i komentari, Čovek koji je živeo u snovima, Vizantijski internet), grčki (Sudbina i komentari), engleski (Sudbina i komentari i pojedine priče), italijanski (Sudbina i komentari (u pripremi) i pojedine priče), slovenački (Sudbina i komentari), slovački (Senke na zidu), nemački (Senke na zidu) i bugarski (Sudbina i komentari, Čovek koji je živeo u snovima).
Mađarski prevod Sudbine i komentara objavljen je u izdanju uglednog izdavača „Jelenkor“ i pobrao je izvanredne kritike u vodećim mađarskim dnevnim listovima: ubrzo po objavljivanju, roman je dospeo na listu deset najprodavanijih proznih knjiga na mađarskom jeziku.
Francuski prevod Savršenog sećanja na smrt dobio je pohvalne prikaze u Mondu. Petkovićeva proza zastupljena je u brojnim antologijama savremene srpske književnosti na engleskom, francuskom, italijanskom jeziku, a predstavljena je i u okviru tematskoj brojeva nemačkih i poljskih časopisa posvećenih srpskoj književnosti.
Tokom devedesetih bio je kolumnista NIN-a, dnevnog lista Demokratija, kao i stalni saradnik Vremena i Evropljanina. Više od deset godina bio je redovni kolumnista najtiražnijeg srpskog dnevnog lista Blic.
Petković je živeo u rodnom Beogradu do 2000. godine, kada se seli u Pančevo, a od 2006. nastanjuje se u Novom Sadu.
Izvor: RTS
