Ima nečega strašnog u onome kad se nekom bestidnom vještinom provalnika podiže poklopac sa ćivota i počinje monološka saga – „evo su te zatvorili….“! Taj opskurni obred koji se još snima nekom magijskom tehnikom, iz iskrivljenog donjeg rakusa, ponižava sve ljudsko u gledaocu, a vriska koja uslijedi nakon što monah traži da se udalji od ćivota, u čovjeku probudi onaj iskonski stid i muku za koje nemate nikakve krivice.
Vidio sam današnji snimak ispred ćivota Svetog Petra na Cetinju.
Neko je snimao leđa gospođe koja bi da „proćaska“ sa Petrom II i da mu se nešto izjada, da mu objasni, mučeniku, kako je zarobljen, otprilike kao i ona. Ne umijem da objasnim tačno na šta me ovo podsjetilo, ali jeste neka kompilacija razbojništva, tužbaličkog zanosa i NVO agende.
Kao, eto oni (monasi) su pošli na ručak pa je Ona (niti znam ko je niti me intetesuje) iskoristila priliku da se izjada Svetom Petru; šta ih je snašlo, nju i njega, i šta bi valjalo činiti.
Živko Nikolić i njegov režiserski dar su od danas u sjenci ovog spo(r)ta koji je negđe između onoga što rade Pussy Riot i i bivši filipinski predsjednik Duterte.
Ima nečega strašnog u onome kad se nekom bestidnom vještinom provalnika podiže poklopac sa ćivota i počinje monološka saga – „evo su te zatvorili….“! Taj opskurni obred koji se još snima nekom magijskom tehnikom, iz iskrivljenog donjeg rakusa, ponižava sve ljudsko u gledaocu, a vriska koja uslijedi nakon što monah traži da se udalji od ćivota, u čovjeku probudi onaj iskonski stid i muku za koje nemate nikakve krivice.
Pomozi i oprosti Bože Veliki.
Pomozi i oprosti Sveti Petre, ti nas najbolje znaš i onda i danas.
Pomozi Jaki slabima, Mudri avetnima.
Oprosti naivnima, bestidnima i uplašenima.
Oprosti, Ti si navikao na nas, a mi na tebe nijesmo nikad.
Goran Danilović
Izvor: Fejsbuk
