Piše: naš stalni dopisnik sa Divljeg zapada Milija Todorović (u ulozi Garija Kupera)
Zastiđe koje još uvjek stoji na ogradama pravoslavnih hramova na Cetinju, u vidu državne zastave koja izigrava zavjesu, moglo bi da dobije obrnuti epilog, ukoliko se budemo držali logike i principa. Naime, neo-komite su iskitili ogradu Cetinjskog manastira državnim barjacima, pod primitivnim izgovorom da su taj manastir i druge cetinjske crkve gradili njihovi preci.
Logika je dakle : preci = graditelji = državna zastava. Pa sve to na objekat, bez obzira kojoj namjeni objekat služi, i bez obzira o pravilu postavljanja državnih simbola.
Po toj logici, zgradu cetinjske opštine u kojoj stoluje gradonačelnik Đurašković i njegova svita, trebalo bi okititi srpskim trobojkama jer:
– zgradu je izgradio režim Aleksandra Karađorđevića za potrebe sjedišta zetske banovine.
– sjećanju na graditelja priliči trobojka ili ona srpska ili jugoslovenska.
– ove godine obilježavamo 90. godina od pogibije graditelja ove zgrade, pa bi to bio dodatni i umjesni povod za tako nešto.
Ili prosto da poskidamo zastave sa crkava gdje im, ni po jednom Božijem ni zemaljskom propisu, nije mjesto.
Do čitanja u sljedećem broju…
