Piše: Miloš Lalatović
Prošle su tačno četiri i po decenije otkako je australijski režiser-scenarista Džordž Miler, uz podršku partnera-producenta Bajrona Kenedija i ko-scenariste Džejmsa Mekoslenda, snimio Pobjesnjelog Maksa/ Mad Max (1979), čuvenog po prvoj i najslavnijoj ulozi Mela Gibsona, distopijskoj viziji sadašnje civilizacije koja se raspada. Pobjesnjeli Maks je širom svijeta zaradio 100 miliona dolara, jedno vrijeme je bio Ginisov rekorder u odnosu između uloženih sredstava i ostvarene zarade.
Pobjesnjeli Maks je takođe bio prvi film u istoimenom, žanrovski i umjetnički uticajnom serijalu pod autorskom kontrolom Džordža Milera, a koji još čine Drumski ratnik/Mad Max 2: The Road Warrior (1981), Pobjesnjeli Maks iza Gromovite kupole/Mad Max Beyond Thunderdome (1985) i Pobjesnjeli Maks: Autoput bijesa/Mad Max: Fury Road (2015).
Pobjesnjeli Maks je film, koji nevjerovatno opisuje naše doba. Radi se o nestašici energenata i sistem počinje da se urušava. Iako sve funkcioniše naizgled normalno, ljudi kupuju, zabavljaju se, idu na odmore, jedu sladoled. Sve djeluje na prvi pogled idilično.
Ali sa nestašicom goriva, sistem počinje malo po malo da , , zakida“. Polako se uvode restriktivne mjere, što u početku prolazi nezapaženo. Ali određeni sloj društva, koji pripada drugoj strani zakona, ove promjene nepogrešivo registruje, sve više se bahateći, da stvar dolazi dotle, da više niko nije siguran. Motorciklističke bande siju strah, svuda gdje se nađu. A to mogu biti naizgled i pitomi krajevi Australije. Policajci, nijesu mnogo drugačiji od kriminalaca, razlikuju se samo po znački koju nose, i ljudi ih nazivaju “rđama“. Naravno, ima i časnih policajaca poput Maksa i njegovog kolege Gusa. Problem je što sa dehumanizacijom društva, nastaje i dehumanizacija čovjeka.
Od dobrih, ljudi postaju loši, surovi, opterećeni osvetom. Od heroja postaju antiheroji, kao da zapadna društva odavno već ne prihvataju heroje kao pozitivne likove, već antiheroje, gdje su predstavljeni ne kao nužno loši ljudi, već ljudi koji se ne snalaze u postojećim okolnostima.
Prilikom akcije hvatanja jednog kriminalca pod nadimkom Noćni jahač, koji sumanuto vozi svoj automobil, zajedno sa svojom partnerkom pankerkom, slušajući svoju omiljenu pjesmu Roker od benda Ac/Dc, gazi sve što stigne, ljudi u strahu panično bježe. Policajci su nemoćni, jer ipak je Noćni jahač nadmoćniji. Tom prilikom gine Maksov kolega Gus.
Maks, nastavlja potjeru za njim. Ovaj usled nekontrolisane vožnje nastrada. Bez obzira što ga Maks nije direktno ubio, na sebe i svoju porodicu navlači prijatelje Noćnog jahača, motorciklističku opasnu bandu. Stepen i metodi njihove agresije su nevjerovatni, kao i iznenadni način njihovog pojavljivanja bilo gdje, poput demona, stvaraju horor atmosferu.
Nigdje se od njih ne može sakriti, pojavljuju se na nevjerovatan način. Tako Maks i njegova supruga sa djetetom, otišli su nakon smrti Gusa, da se odmore u idiličnim predjelima Australije, daleko od ubrzanog asfalta. Ali nevjerovatno, motorciklisti se i tu pojavljuju. Napadaju Maksovu porodicu, čak mu i kraće vrijeme kidnapuju i dijete, ali njegova žena uz pomoć jedne starije gospođe koja posjeduje sačmaru uspijeva da ga povrati.
Furioza: Saga o Pobjesnjelom Maksu: Vožnja na mješavini krvi i benzina
No, motorciklisti ne odustaju, na kraju ipak uspijevaju da se osvete ubijajući Maksovu ženu i dijete dok su jeli sladoled, a našli su se na autoputu smrti i bili pregaženi. Maks je , , pobijesnio“. Otuda i potiče naziv filma, više nije isti čovjek. Kao što je banda bila bauk za sve, tako sada on postaje za nju. Ubija jednog po jednog od njihovih članova, a sa svakim od tih ubistava, ljudskost se u njemu smanjuje. Na kraju ne pošteđuje ni jednog “finog dečka“, koji se igrom slučaja našao u bandi, i predstavljao je omiljenog člana njihovog vođe. Pravi tempiranu bombu, vezuje ga lisicama, i ostavlja mu ciničnu mogućnost da prereže lisice za deset minuta ili svoju nogu za pet da bi preživio.
Ovim poslednjim ubistvom je Maksova čovječnost pala na vrlo niske grane. Napušta civilizaciju, odlazi u pustinjske gudure Australije, gdje se ponovo suočava sa još gorom situacijom, a čija je radnja prikazana u drugom dijelu filma Drumski ratnik/Mad Max 2: The Road Warrior(1981), a predstavlja jedan od najupečatljivih i najpoznatih apokaliptičkih filmova.
