Crna Gora ulazi u novu paradigmu, čiji su početni pokazatelji brojna hapšenja važnih šrafova kriminalne strukture koja je zarobila Crnu Goru i sve njene institucije. Nedavno hapšenje predsjednika budvanske opštine Mila Božovića, izdvaja se od drugih koje je u širokoj i, čini se, trajnoj akciji poveo tužilac Novović
Kako se može zaključiti iz dosadašnjeg rada tužilaštva, sa razlogom treba očekivati pune crnogorske zatvore, ali je svima jasno da će obračun biti potpun tek kada se glavni politički protagonisti crnogorske trodecenijske drame nađu iza rešetaka na čelu sa Milom Đukanovićem.
Svaki uhapšenik je stoga u javnosti percipiran kao stepenica na putu obračuna sa Đukanovićem. Upravo iz tog razloga, hapšenje Božovića, koji je slovio za beskompromisnog oponenta Đukanovićevog kriminalnog režima razbija „crno-bijelu“ sliku naše stvarnosti i otvara brojna pitanja, dajući dijagnozu najšire pandemije podržavljenog kriminala, čiji su akteri na svim stranama „suprostavljenih“ političkih tabora.
Naravno, ne treba prejudicirati sudske odluke i postoji realna mogućnost da je Božović nevin, u šta njegove stranačke kolege nemaju dileme. „Dok šef organizovanog kriminala i šef korupcije u Crnoj Gori Milo Đukanović slobodno luta po Dubaiju, pravosudni organi lišavaju slobode predsjednika opštine Mila Božovića koji želi da izgradi gradsku bolnicu, šetalište, kulturni centar… „, kazao je lider Nove Andrija Mandić u reakciji na hapšenje Mila Božovića.
Odmah potom, horski je krenula „odbrana“ Božovića. Dok jedni vide napad na DF u susret parlamentarnim izborima, drugi tvrde da je ovo hapšenje dio kampanje u kojoj sledi formiranje „jedne srpske stranke“, kako bi naudili DF-u. „Neće moći“, poručuje borbena Marina Jočić u stilu Ibarurinog „No pasaran“. Zanimljivo je da se Nebojša Medojević, kome je šverc koakina i duvanskih proizvoda omiljena tema, nije izjašnjavao o Božovićevom hapšenju, možda i zato što je preokupiran Pokretom „Evropa sad“, čije lidere svakodnevno targetira na društvenim mrežama.
Prokletstvo budvanske fotelje
Milo Božović je, za sada „na određeno“, čelnu fotelju opštine Budva zamijenio neudobnim zatvorskim ambijentom, isto kao i njegovi prethodnici iz redova DPS-a Rajko Kuljača i Lazar Rađenović. Da li se radi o zamađijanoj fotelji, ili su budvanski predsjednici opštine „po funkciji“ dio kriminalnih struktura u trećoj crnogorskoj prestonici – prestonici turizma.
Indikativno je da su Kuljača i Rađenović bili kolateralne žrtve unutar-stranačkog (unutar-mafijaškog) obračuna, gdje je glavna meta bio Svetozar Marović. Aktuelni predsjednik Budve Milo Božović, označavan kao budućnost stranke kojoj pripada, po šturim informacijama iz GST-a, nije žrtva već direktni akter u švercu kokaina.
Eventualno dokazivanje Božovićeve krivice nosi redefiniciju čitavog kriminalnog sistema, koji ne poznaje partijske, ideološke, nacionalne i druge granice, već kao voda prodire kroz svaku šupljinu. Božovićevo članstvo u parlamentarnom Odboru za bezbjednost otvara dodatna pitanja ukoliko se indicije Tužilaštva pokažu kao činjenice. Ako je Božović dio „hobotnice“, onda ni to članstvo nije moglo biti slučajno, neko ga je predložio i podržao za tu odgovornu poziciju i omogućio organizovanom kriminalu dodatni uvid u državne tajne najvećeg stepena.
To bi objasnilo mnoge nedoumice i nelogičnosti u poslednjih 30 godina koje su „pojeli skakavci“.
Vlada CG – samo posmatrač procesa
I ovo hapšenje, kao i sva prethodna, GST Vladimir Novović je izveo bez učešća crnogorskih institucija, već u saradnji sa Europolom i međunarodnim istražno-policijskim organima. Činjenica da su transkripti čuvene aplikacije „Skaj“ postojali već godinama, ali da se tek sada procesuiraju, govori nam o riješenosti „zapadnih partnera“ da „puste niz vodu“ Đukanovića i njegovu mašineriju zla, čija je kriminalna djelatnost prećutkivana decenijama zarad punoće neokolonijalističkog odnosa koji je uspostavljen sa Crnom Gorom.
Premijer Dritan Abazović i njegova krnja vlada koriste ovakve prilike za lični i partijski marketing, ali ne mogu baš da se pohvale da su informisani o tekućim i nastupajućim dešavanjima, a govori se da su samo nemi posmatrači procesa koje izvodi GST u saradnji sa međunarodnim organizacijama za borbu protiv kriminala.
Dakle, zasluge pripadaju Ef-Bi-Aj-u, Europolu, DEA… paradoksalno – onim istim organizacijama koji su decenijama skrivale takve podatke, (p)održavajući Đukanovićev režim. Eventualno dokazivanje uloge budvanskog čelnika, daće nam širu sliku naše propasti, jer će se u isprepletenom mozaiku sistema zla, ubuduće tražiti i kockice opozicionih likova.
Goran Ćetković
