Piše: Filip Dragović
Odnosi između Srbije i Crne Gore, postali su nekako netrpeljiviji od kada nema Mila Đ. na vlasti u Podgorici. Reklo bi se da je to nelogično. Ali samo za neupućene. Neupućeni u politiku će reći: Srbi na vlasti u Beogradu zajedno sa Srbima na vlasti u Podgorici (Spajić, F. Ivanović, Momo K. Andrija M…) daju harmoniju. Ali ne. Otvara se pitanje ko je veći Srbin? Koji Srbin pametnije i umješnije vodi politiku? Ko se kome postavlja kao tutor, stariji brat, a ko kome kao partner?
Čini se, da je srpskim autoritetima iz Beograda, povoljniji partner bio srbo-mrziteljski režim Ranka K. i Mila Đ, sa kojim su oni lijepo odigravali pasove „srpske matice“ i „zaštitnika svih Srba“, nego ovi ovdašnji Srbi, koji, liše Pipuna i Dajka, žele CG što prije u EU, žele razdvojenu crkvenu i državnu vlast (na obostranu korist), a identitetska pitanja žele kao temu demokratskih procesa a ne potkusurivanje rupa u Botunu.
Narativ da su „svi isti“ kao instrument političkog inženjeringa u Crnoj Gori
Da je to tako vidi se i iz medijske harange koja se ovih dana vodi iz Beograda, ili ovdje a pod beogradskom dirigentskom palicom. Smeće od „dokumentarca“ o referendumu 2006. napravljeno da podbode sve ovdašnje Nele Savković i Petre Komneniće, a za koji će A. Vučić reći da „ne vidi ništa sporno“.
Zatim, rafalna paljba političkih idiota (Aristotelov izraz za neznavene u politici) iz „Politike“, „Informera“ i „Alo“-a, po Mitropoliji Crnogorsko-primorskoj SPC, oko toga koliko ima Srba među sveštenstvom, koliki je Srbin Joanikije, da li neko iz Mitropolije podržava Zdravka K. u njegovim bombastičnim izjavama… I gle, niko se ne nalazi da priupita ljude u Beogradskoj patrijaršiji imaju li veze sa tim bljuvotinama? Niko ne pita da li će takvi „novinari“ biti izopšteni iz Crkve, nego se traže duhovne veze Zdravka K. sa sveštenstvom Mitropolije, i sprema se lomača za sve potencijalne grešnike….
To je „bojno polje“ koje treba nadletjeti nekim novim helikopterom, i ostaviti njegove aktere bez odgovora na iskonstruisana pitanja, kako bi se razrokost dva oka u glavi konačno, poslije „100 godina“ (što se ono kaže) regulisala
