Jedan od najinteresantnijih produkata čuvene političke maksime „Multikulturalnost je najveće blago Crne Gore“ su kontroverzna dešavanja oko Dritana Abazovića.
Piše: RANKO RAJKOVIĆ
Dritan Abazović je Albanac islamske vjere. Prije njegovog stupanja na najviše državne funkcije nebrojano puta smo čuli da je multikulturalnost najveće blago Crne Gore i da ga po svaku cijenu treba sačuvati. Kada je na mjesto predsjednika Vlade Crne Gore došao etnički Albanac, musliman, priča o multikulturalnosti u Crnoj Gori ne samo da je zamukla već se kardinalno promijenila. Pojavom Dritana Abazovića dotadašnje blago multikulturalnosti počelo se predstavljati kao najveća izdaja u istoriji Crne Gore.
Što je u pitanju?
Dritan Abazović se još kao mlad čovjek emancipovao. Studirao je političke nauke i postao doktor političkih nauka sa uspješnim nastupima na uglednim univerzitetima, objavljenim radovima i mnogobrojnim angažovanjima od strane renomiranih institucija udaljenim od Crne Gore i regiona. Brat i sestra Dritana Abazovića su takođe doktori prirodnih nauka. Radi se dakle o kulturnoj i uspješnoj građanskoj porodici iz Ulcinja. Slučajno sam poznavao oca Dritana Abazovića što mi daje za pravo da to potvrdim iz ličnog iskustva.
Dritan Abazović je pripadao partiji Pozitivna Crna Gora. Ta partija se našla u situaciji da prije desetak godina prekine kontinuitet totalitarne vladavine DPS-a ali to nije uradila. Niko više i ne sumnja da je ta partija bila zastrašena i potkupljena novcem i moćima Đukanovićevog režima. Kao dodatnu nagradu za kolaboraciju sa DPS-om predsjednik Pozitivne Crne Gore Darko Pajović dobio je od predsjednka Đukanovića mjesto ambasadora u Pekingu. Time je državi Crnoj Gori napravljena višestruka i dugoročna šteta. Apsolutni autsajder i anonimus u diplomatiji obreo se na najvažnijoj spoljnjopolitičkoj poziciji i to baš u Kini, u zemlji kod koje će se Crna Gora u narednom periodu zadužiti preko milijardu eura.
Prije nekoliko godina na političkoj sceni pojavila se partija nalik Pozitivnoj po imenu URA. Na čelu te partije našao se nekadašnji član Pozitivne Crne Gore Dritan Abazović.
Po inerciji Đukanović je računao da će sa URA-om brzo završiti posao u starom maniru što novcem, nagradama, ucjenama, pritiskom kao i u slučaju Pozitivne Crne Gore. Imao je Đukanović i jedan dodatni razlog za radovanje. Na čelu partije je bio Albanac musliman koji po logici DPS politike mora da mrzi Srbe i pravoslavlje.
Očekivao je Đukanović da mu Dritan doleti u zagrljaj bježeći od bilo kakvog političkog dogovora sa mrskim srbima. Preračunao se. Zanemario je činjenicu da je Dritan Abazović zaista multikulturalan, prosvećen, obrazovan i materijalno situiran čovjek koji Crnoj Gori zaista želi demokratski prosperitet. Tu se čuvena crnogorska multikulturalnost našla u škripcu. Nije ispunila očekivanja totalitarnog sistema. Došlo je do zaokreta i nove partijske direktive. Izdata je naredba da se Dritan Abazović napada kao najveći izdajnik Crne Gore. Proglasili su ga za crnogorskog četnika. Da je bio malčice stariji i imao bradu vjerovatno bi mu prišili i tajnu titulu rezervnog patrijarha Srpske pravoslavne crkve u Crnoj Gori. Koliko li se može ići u ludilo kada se gubi vlast.
Po doktrini Đukanovićevog DPS-a u Crnoj Gori se izričito jednom čovjeku ne smije dozvoliti da bude multikulturalan. Taj čovjek je Dritan Abazović. Zbog otvorene multikulturalnosti krenuli su orkestrirani pritisci na Dritana Abazovića iz dijaspore i iz ko zna kojih ekonomskih i partijsko mafijaških sfera pod Đukanovićevim uticajem.
Dritanu ne pada na pamet da odustane od svojih etičkih postulata i političkih znanja stečenih na uglednim naučnim institucijama. Dritan je nastavio da se u javnim nastupima služi direktnim, jasnim, ubjedljivim govorom bez okolišavanja. Prepoznavao je korijene problema i bez straha ih imenovao. Pokazao je želju da po prvi put uvede promjene, razdrma kulturno zaparloženo i kriminalom okovano društvo. Odbacuje i ne reaguje na Đukanoviće ponude, prevare, zavjere, uzbune, prijetnje. Pokreće neku vrstu reformi, koje prate i nekompetentnosti i nezgrapnosti i opstrukcije novog i starog administrativnog aparata zbog čega izaziva bijes i sa jedne i sa druge političke bande. I od strane vlasti i od strane opozicije.
Crnogorcima i DPS-u Dritan nije ispunuio očekivanja da mu kao Albancu muslimanu bude na prvom mjestu bude mržnja prema Srbima. Srbe je razočarao zbog veza sa Albanijom, NATO-om i nastavkom dotadašnje spoljnje politike Crne Gore. Dekorativnim manjinskim strankama bošnjačkim, albanskim, hrvatskim poremetio je privilegije koje su izgubili razvlašćivanjem DPS-a. Sa više strana Dritan je sabotiran u borbi protiv mafije. Svi su očekivali da će njegova politika kratko trajati zbog čega su ga saradnici brzo napuštali nadajući se novim izborima i unosnim položajima.
U međuvremenu rezultati Dritanovog rada postaju vidljivi. U zatvoru završavaju predsjednici sudova, visoki službenici ANB, carina, policije… Presijeca se šverc cigara i droge u luci Bar i na crnogorskim granicama. Vade se iz fioka zaustavljene istrage o ubistvima novinara i raznim korupcionaškim aferama. Potpisuje se zakon o slobodi vjeroispovijesti i jedan formalni ugovor što iz njega proishodi. Bijes DPS-a postaje sve veći zato što nastupa sadržajna multikulturalnost i multikonfesionalnost koja uključuje prava i pravoslavne zajednice. Bivša vlast biva isfrustrirana hapšenjem svojih uglednika, malim ali istinskim demokratskim pomacima i činjenicom da se država posvećuje rešavanju konkretnih problema bez nadzora partije. Trodecenijsko, patetično Đukanovićevo praznooslovlje je ustuknulo pred jasnim jezikom novih mladih političara. Za sve to zaslužan je, u DPS-u kažu da je najveći krivac, emancipovani Dritan Abazović.
Za 30 i kusur godina višestrančja Dritan Abazović je prvi visoki crnogorski zvaničnik koji je bez predrasuda i zazora odlazio i u crkvu i u katedralu i u džamiju. Crnogorski funkcioneri koji su prije njega odlazili na neka od tih mjesta kasnije su iskazivali kajanje i pravdali se pred javnošću. To vam je taj državni, licemjerni, lažni i partijskim manipulacijama iskompromitovani multikulturalizam. Pojava Dritana Abazovića ogolila ga je do kraja. Dritanov iskreni multikonfesionalizam i multikulturalizam je dočekan na nož. Zbog njega su ga proglasili izdajnikom.
Hajku na Dritana Abazovića predvode poslanici DPS-a i satelitskih partija. U manifestaciji novog jednoumlja Dritan Abazović postaje izdajnik jednog dezorjentisanog, obezglavljenog društva otrovanog DPS ideologijom.
Na DPS mitinzima Dritana nazivaju najpogrdnijim imenima. Skandira mu se na najružniji način, psuje majka druge vjere. Ništa neobično. Svima koji su ispisivali istoriju dešavale su se slične stvari a Dritan je ispisao istoriju kada je rekao „Mafija više neće vladati Crnom Gorom”.
Iz jednog se otišlo u novi paradoks. Dritan Abazović je od strane DPS-a i satelitkih partija optužen zbog saradnje sa susjedima, sa Bosnom, Srbijom, Albanijom. Sjevernom Makedonijom. Obezglavljeni DPS-ovci insistiraju da Crna Gora bez ikakvih strukturnih reformi i veza sa okruženjem bude direktno primljena u EU kako bi izbjegla bilo kakve kontakte sa mrskim multikulturalnim okruženjem na Balkanu. Dojučerašnja multikulturalna Crna Gora prezrivo i neprijateljski gleda na trgovinu, na kulturne razmjene, na slobodu kretanja među pravoslavcima, muslimanima, katolicima Otvorenog Balkana.
Dritan Abazović jeste u privremenom mandatu. Djeluje kao lider bez stranke, zbog čega protiv njega ustaju svi koji decenijama samo strančare i pozivaju se na interese članstva svoje stranke i identitete prenaglašeno velikog broja svojih glasača. Dvije velike koalicije DPS-a s jedne i DF-a s druge strane udružene su u tvrdnji da Dritan Abazović sa podrškom od tri poslanička mandata nema političku težinu da upravlja Crnom Gorom. Očigledno je da ne shvataju da se u kriznim situacijama političar može nametnuti kao lider i po svojim postupcima i po vremenu čije je probleme prepoznao i po onome što je počeo da rešava poslije dugo i dugo vremena ne pozivajući se na svoje izborne rezultate već na interes države za koju je rekao da će pod njegovom vlašću prestati da bude mafijaška.
Dritan Abazović je samo ime u vrtlozima našeg totalitarnog društva i idolopokloničkog duha, pokazatelj koja otkriva poente i osnove na kojima funkcionišemo. Zato je nebitno za koje će se stvari Dritan Abazović u budućnosti opređeljivati i kakva mu je politička perspektiva. Da li će Dritan nekoga razočarati ili pridobiti. Hoće li prekršiti obećanja. Hoće li izaći na viđelo neka njegova eventualna nedoslednost, lukavost ili mana druge vrste. Hoće li svjesno ili nesvjesno skrenuti s puta najavljenih reformi i izgubiti se iz politike. Važno je da se Dritan Abazović pojavio u poslednjem trenutku da prekine kontinuitet jedne ideologije, jedne partije, jednog vođe i odvažno se suprostavi 30-godišnjoj pljački i obesmišljavanju države. Da se otvoreno i izuzetno hrabro uhvati ukoštac sa opasnim kriminogeno predatorskim strukturama stvorenim, protežiranim i zaštićenim od strane političkih elita.
I ne zaboravimo, sama percepcija emancipovanog Dritana Abazovića kao krajnje nepoželjnog političara konačno je razobličila laž o Crnoj Gori, zemlji izvikanoj po multikulturalizmu kojim se razmetljivo predstavlja i koga “čuva kao svoje najveće blago”.
