Piše: Vojin Grubač
Dok su se na premijerskom satu oko identitetskih pitanja sukobljavali DPS i njegovi sateliti sa ZBCG, nemajući drugih tema, premijer Spajić je uporno usmjeravao priču u pravcu: ekonomije i standarda građana!
Nema sumnje da identitetske teme treba raspravljati, ali prije svega kroz medije kojih u Crnoj Gori ima napretek.
Što se tiče premijerskog sata, očigledno je bilo da Spajić nije pripadnik tih starih, ideološki olinjalih i neefektivnih političkih indijanskih plemena koji niti jednu identitetsku priču nisu mogli zatvoriti u prethodne tri i po decenije.
Zašto? Zato što rešavanjem bilo koje identitetske teme, dotični političari gube smisao političkog postojanja.
Zar je normalno da pitanje identitetskih tema zauzme 90 odsto vremena na premijerskom satu? Naravno da nije!
Zaista je bila nadrealna slika kada premijer Spajić mirno stoji za govornicom dok iza njega, a potom ispred njega poslanici SD-a zakuvavaju parter imitirajući nekakav fizički sukob, vjerovatno želeći impresionirati premijera i javnost svojom kočopernošću.
Premijer je izgledao kao Alisa u zemlji čuda, mirno posmatrajući ideološke džunglaše prošlih vremena kako izvode kate na podijumu.
Glavni akteri, poslanici SD-a Branislav Nenezić i Boris Mugoša su na momenat zaboravili da se u parlamentu „parla“, te da uopšte nije potrebno vrištanje uz grananje rukama i zalijetanje sa bacanjem kopita u vazduh!?
To građani uopšte ne vole. To je primitivno i politički pogubno.
Jer, sva te zalijetanja su dio loše predstave sa projektovanom završnicom da do fizičkog konflikta uopšte ne dođe.
Tačnije, radi se o smiješnom foliranju likova koji, da čudo bude veće: sebe smatraju ekskluzivnim nosiocima „evropejstva“.
Oni i jesu Evropejci ali poput manjeg dijela, ekstremno divljih migranata iz Afrike i Azije koji na tlu Evrope demonstriraju svoje čudne navike iz pustinja i savana.
