Ako su košarkaši ispraćeni na Mundobasket bez previše očekivanja, šta onda reći na Zvezdin let u Mančester? I šta reći za držanje njenih igrača na Etihadu? Cjelokupno navijačko zadovoljstvo i potpuni pozitivni opijum igre crveno-bijela armija fanova osjetila je na stadionu prvaka Evrope u momentu kada je Zvezda povela i poluvrijeme završila za golom prednosti.
Piše: Oliver Janković
Bilo je to i više od maksimuma. Bilo je to sve kako treba. Ne primiti gol od najboljeg evropskog napada, i dati Mančesteru gol u gostima, to je bilo baš ono „što biti ne može“.
Drugo poluvrijeme je manifestovalo kosmičku neumitnost da bolji prođe bolje.
Ili kiksom najboljeg na terenu (golmana Zvezde), ili vele – majstorijom najboljeg na svijetu (golgetera Argentine).
Ko voli fudbal i ko ga donekle shvata, ova Zvezdina predstava je uistinu bila najbolja moguća uvertira za dalje takmičenje evropskih šampiona.
Lijepo je vidjeti kad igrači daju najbolje od sebe, pa i više od toga. I kad se ne boje jačih od sebe. To se zove – sportsko i ljudsko dostojanstvo
