Bio je to mundijal dobrog nastupa naših fudbalera. Prvi put poslije Čilea 1962.g i tamošnjeg četvrtog mjesta, Jugoslavija je bila tako blizu polufinala. Ispriječila se prečka Draganu Stojkoviću Piksiju u penalima protiv Maradonine Argentine! Prečka ispred junaka koji je sa dva maestralna gola eliminisao Španiju u Veroni, kolo prije toga.
Njemačka iznad svih u Italiji, i neki novi Brazil na mundijalu u SAD 1994.
Subota, 15. oktobar 2022.g. piše: Oliver Janković
Mundijalska istorija ima neke očigledne cikluse i mjene. O tome smo govorili kada smo pominjali tri Peleove titule od 1958. do 1970., a poslije toga smo ukazali na dva holandska finala 1974-78, kao i na uspon i pad Dijega Maradone u dva uzastopna takmičenja 1982-86. Mundijal u Italiji 1990.g. bio je, po mnogo čemu, kraj jedne (druge, poslije one brazilske i Peleove) fudbalske epohe. Na Olimpijskom stadionu u Rimu ukrstilo se treće uzastopno njemačko (1982-86-90), i treće argentinsko (1978-86-90) finale. Njemci su bili bolji tačno za taj jedan gol. Maradona je plakao, – ali nije to više bio onaj maestro iz Meksika.
Njemački tim je djelovao impresivno od početka do kraja takmičenja. Mateus, Klinsman, Breme, Feler sa sve Bekembauerom a klupi. Čovjekom koji će prvi objediniti titulu svjetskog prvaka u svojstvu igrača (1974) i selektora (1990). Mundijal na Apeninskom poluostrvu biće zapamćen po super-junaku Salvetoreu Totu Skilaćiju koji je nosio Italiju do polufinalnog penal-ruleta sa Argentinom u Napulju.
Ovaj omaleni Sicilijanac je od prve do posljednje utakmice (za treće mjesto protiv Engleza) postigao, na svakom meču dao po jedan gol. I to kakav gol! Na ovom šampionatu zablistao je Kemerun, prva afrička ekipa koja je stigla među osam najboljih ekipa svijeta. Pamtiće se i Klaudio Kaniđa koji je namirio dug iz Barselone 1982, i eleminisao prvo Brazil, pa Italiju svojim golovima. Za najveće fudbalske sladokusce preporučujem polufinale: Engleska – Njemačka 1:1, penalima 3:5.
Bio je to mundijal dobrog nastupa naših fudbalera. Prvi put poslije Čilea 1962.g i tamošnjeg četvrtog mjesta, Jugoslavija je bila tako blizu polufinala. Ispriječila se prečka Draganu Stojkoviću Piksiju u penalima protiv Maradonine Argentine! Prečka ispred junaka koji je sa dva maestralna gola eliminisao Španiju u Veroni, kolo prije toga.
Poslije serije neuspjeha u prethodne dvije decenije, Brazil je okupio izuzetnu ekipu genijalnih pojedinaca koji su funkcionisali kao sat na terenu. Bebeto, Romario, Zinjo, Mazinjo, Branko… zbrisali su sve pred sobom na prvenstvu u SAD 1994. Jesu bili penali u finalu protiv Italije, ali se vidjelo i znalo da je Brazil najbolja ekipa svijeta. To je bila kosmička istina koja je natjerala Roberta Bađa da sa penala šutira preko gola, pravo u kosmos! Brazilu – četvrta zlatna boginja!
Sjutra 16. oktobra: 1998-2002 još dva brazilska finala i neponovljivi Ronaldo!
