Piše: Miloš Lalatović
U današnjem vremenu gdje mladi ljudi preuzimaju različite političke i društvene inicijative i akcije, ne bi bilo loše da se upoznaju sa ličnošću poznatog rumunskog duhovnika oca Georgija Kalčua.
Otac Georgije Kalču je bio rumunski pravoslavni duhovnik koji je preko dvadeset godina proveo u rumunskim komunističkim logorima pod vlašću Čaušeskua u nezamislivim uslovima, i to iz nekoliko puta. Pušten je poslednji put 1984.godine na inicijativu američkog predsjednika Ronalda Regana, nakon čega se seli za Ameriku i služi u rumunskoj crkvi Svetoga Krsta. Upokojio se 21. Novembra 2006.godine. Imao je oko osamdeset godina. Do kraja je uprkos teškim životnim uslovima očuvao vedar duh. Čak ga je rukovodstvo Crkve pod uticajem komunističkih vlasti raščinilo, ali vjerni to nijesu prihvatili i nastavio je da služi u Americi.
Još u djetinstvu imao je iskustvo Netvarne Svjetlosti, jedno od najvećih iskustava, koje čovjek u Pravoslavnoj Crkvi može da doživi. A i posle imao je brojne vizije nadahnute Duhom Svetim.
Poznat je po propovijedima mladima, u kojima govori da svu nadu polože na Gospoda Isusa Hrista, i da svoj aktivizam u društvu bude prožet tom vjerom.
O ocu Georgiju je govorio i novokanonizovani svetitelj otac Serafim Rouz, prvi pravoslavni svetitelj sa američkog kontinenta, koji je i sam uzor savremenoj omladini na putu bogotražiteljstva i uopšte svim bogotražiteljima na stranputici pred ,,apokalipsu“, čemu smo svjedoci u današnjem vremenu.
Otac Georgi Kalču, i u Americi je mnoge mlade ljude obratio u vjeru bilo da su rođeni kao pravoslavni, bilo da su konvertiti, tj.ljudi koji su prešli u Pravoslavlje iz neke druge religijske denominacije. U svakom slučaju pomagao je svakom bez obzira na religijsku i etničku pripadnost. Može se reći da je bio skroz nezlobiv, čak i kad ljudi to prema njemu uopšte nijesu bili.
Jedno od njegovih groznih iskustava iz rumunskih kazamata, tiče se jednog upravnika zatvora, koji je po riječima oca Georgija vjerovatno bio đavoiman. Tačno je znao gdje da udari oca, gdje ga najviše boli, ne toliko fizički koliko riječima, a to ne bi znao bez snažnog demonskog uticaja u sebi. Govorio je za toga čovjeka da nikad nije vidio rđaviju osobu od njega.
Otac Georgi Kalču je samo jedan u nizu duhovnika i hrišćana, koji su značajan dio života proveli po rumunskim komunističkim logorima, gdje su metode mučenja bile uvezena iz tadašnjeg Sovjetskog Saveza. Pored njega tu su mnogi poznati duhovnici poput oca Justina Parvua i mladog pobožnog mirjanina Valerija Gafenkua, koji je svoj život svjesno žrtvovao ustupajući lijek namijenjen njemu, jednom protestantskom pastoru, koji će o ovom događaju svjedočiti mnogo godina posle pred američkim Kongresom.
Godinama nakon smrti oca Georgija, iskopane su njegove netruležne mošti, koje govore o njegovoj svetosti. Sahranjen je po vlastitoj želji u Rumuniji. Čak i pred samu smrt imao je vedar duh, u bolnici je zajedno sa vjernima koji su ga posjećivali izgovarao molitve, psalme, crkvene pjesme.
Otac Georgi Kalču je primjer da društveni aktivizam treba da se svodi na vjeri u Vaskrsloga Gospoda Isusa Hrista, inače, to će biti samo još jedna utopija, zemlja nedođija, kuća sazidana na lošim temeljima.
Oče Georgije, moli Boga za nas.
