Ne pripisujem Vučiću svojstva zmije otrovnice, niti njegovoj opoziciji nevinost žabe, nego se sjetih one poslovice koja ukazuje na mrcvarenje slabijeg od strane jačeg. Pritom ih ne vidim kao rvače ili tenisere, nego prije kao neravnopravne faktore u političkom životu u kom se medijsko-tajkunski monopol nadmeće sa ostatkom ostataka zdrave misli onih koji misle svojom glavom.
Piše: naš stalni dopisnik sa Divljeg zapada Milija Todorović (u ulozi Garija Kupera)
Dakle, Vučić nema naspram sebe nikoga ko bi ličio na političkog lidera, i ko bi ponudio alternativu onom jednoumlju koje emituje njegova vlast. I to je tema za sociološko i psihološko tumačenje ovog endemskog fenomena.
Posljedica toga je zagarantovana SNS Srbija do 2028. Bez moći ikoga drugog da tu činjenicu dovede u pitanje. Ali to nije najgore!
Najgore je podsjećanje na odnos zmije i žabe koje nas vodi do zebnje da vlast koja kontroliše i medije, i Univerzitet i Crkvu neće ništa omesti u naumu da, recimo, za par godina organizuje još jedne, pa poslije toga još jedne izbore, i nad ovako obesmišljenom opozicijom odnese nove i nove „pobjede“ i utvrdi sebe do kraja ove decenije.
Tako osnažen, Vučić može da potpiše i predaju Kosova i nestanak Sunca i Mjeseca, i prelazak Srbije iz Evrope u Aziju… šta god. Žaba je hipnotisana i anestezirana, a zmija može da je gricka i glođe do iznemoglosti.
Do čitanja u sljedećem broju.
