Javlja mi se prijatelj sa puta po Americi, ovdašnji čovjek, a pun utisaka sa Zapada, i šalje mi sliku registarskih tablica slučajno izabranih američkih kola na parkingu.
Piše: naš stalni dopisnik sa Divljeg zapada Milija Todorović (u ulozi Garija Kupera)
Kao i na novčanici dolara, na obaveznoj saobraćajnoj tablici (ovdje doduše kao jedna od mogućih opcija, a na dolaru kao jedina) piše da (svi) mi vjerujemo u Boga.
Mom prijatelju i meni postaje zanimljivo pitanje šta bi bilo da mi u Crnoj Gori stavimo takve oznake na novčanice i registarske tablice? Pitanje je logično jer ovdašnji njegovatelji zapadnih vrijednosti i evro-atlanskih integracija proklamuju poštovanje zapadnih vrijednosti, a istovremeno se bore protiv klerikalizacije i prevelikog upliva religije u društvo. Nama dvojici je jasno da su naši „zapadnjaci“ licemjeri prve vrste, i da oni od Zapada hoće samo novac i razne oblike dekadencije, a istinski i suštinski oni vole marksizam. Taj marksizam je omražen na istom tom Zapadu, između ostalog i zbog toga što stupidno i necivilizovano religiju proglašava „opijumom za narod“.
Red je, da u budućoj društvenoj tranziciji i napretku Crne Gore zatražimo od naših „evropejaca“ da se izjasne jesu li marksisti ili su zapadnjaci?
Ne zbog njihovog političkog biseksualizma, nego zbog naše demokratske orijentacije kojim putem da idemo?
Do čitanja u sljedećem broju…
