Najbolje očuvani hram iz doba Nemanjića, drevna lavra Visoki Dečani, sazidan u vreme procvata srpske srednjovekovne države, svedočanstvo je bitisanja Srba u tom delu Balkana 695 leta
Najbolje očuvani hram iz doba Nemanjića, drevna lavra Visoki Dečani, sazidan u vreme procvata srpske srednjovekovne države, svedočanstvo je bitisanja Srba u tom delu Balkana 695 leta. Svetinja u kojoj se liturgijsko pojanje čuje od osnivanja zadužbine Stefana Dečanskog i cara Dušana, otvorena je za sve koji pohode manastir u Metohiji.
Manastir Visoki Dečani slovi za nešto najlepše što je ljudska ruka stvorila i ostavila u nasleđe budućim generacijama. Autentični spomenik srpske prošlosti privlači zadivljujućom arhitekturom, oslikanim duhovnim prostorom i izuzetnim prirodnim okružnjem.
„Dolaze da posete Dečane kao poznati spomenik kulture i istorije- Uneskov spomenik.Već imamo organizovane turističke grupe, počeli su Belgijanci, Španci, imamo i iz skandinavskih zemalja. Goste koji dolaze i iz verskih razloga. Dolaze u ovu svetinju“, rekao je Jeromonah Petar, kustos Manastira Visoki Dečani.
Hram Vaznesenja Gospodnjeg podignut kombinacijom vizantijskih, romantičkih i gotičkih elemenata vekovima je povezivao narode i kulture.
„U prošlosti su često dolazili i Albanci, Muslimani i drugi i ja bih voleo da svi ljudi osećaju ovo kao svoj dom. Evo ovde imamo i pripadnike Međunarodnih Snaga koji dolaze, koji obilaze. Svi tu nalaze na neki način svoj dom“, kaže arhimandrit Sava, iguman Manastira Visoki Dečani.
Osnivač manastira je kralj Stefan Uroš Treći, sin kralja Milutina i otac cara Dušana, 1330. godine izdao je i osnivačku povelju Dečana, svetinje podignute daleke 1327. godine.
„Svaki kamen Dečana govori o srpskoj istoriji, osnivaču Stefanu Dečanskom. Na zidovima Dečana su freske Nemanjića. Poznata „Dečanska loza Nemanjića“ , Svetog Simeona Mirotočivog i njegovih sinova Stefana Prvovenčanog i Save…“, naveo je Jeromonah Petar, kustos Manastira Visokih Dečana.
Prvi srpski arhiepiskop Sava Nemanjić svojevremeno je zacrtao put izgradnje srpskog naroda ne kao jedne etničke zajednice, već pre svega kao zajednice koja počiva na veri u Hrista – veri pravoslavaca.
„Verske zajednice, crkve, dakle, kulturna baština to nisu političke kategorije, da bilo koga ugrožavaju. To je bogatstvo jedno koje bi svako normalno društvo trebalo da neguje. To je recimo naprimer vrlo značajno i u evropskim okvirima i u svetskim okvirima, gde god postoje te civilizacione norme“, kaže arhimandrit Sava.
Spomeničko nasleđe koje se temelji na kulturnom i duhovnom doprinosu dinastije Nemanjića, koja je Srbijom stolovala dva veka i danas predstavlja duhovno ogledalo naroda svetosavskog, koji će 2027. obeležiti sedam stoleća Nemanjićke zadužbine podno Prokletija.
Izvor: RTS
