Da godine počinju januarom tvrdio je još davno jedinstveni DPS. A ista partija se potrudila da prije 4 godine 2019. završi decembrom. Decembrom u koji su spakovali čuveni Zakon o slobodi vjeroispovjesti. Ovim su dali prostor i priliku da i Crkva, na čelu narodnog pokreta, obavi veliki društveno-naučni eksperiment i da utvrdi tezu koju je postavio DPS: da li, zbilja, godine počinju januarom?
Piše: naš stalni dopisnik sa Divljeg zapada Milija Todorović (u ulozi Garija Kupera)
2020. godine kao odgovor na DPS represiju anti-zakona, ali i kao preventiva na politički nemušta lutanja DF (ulična koškanja, zalijetanje na policiju) Crkva je trasirala put gandijevskog otpora. Bila je to demonstracija demokratije i građanatva koja je zatekla sve aktere ondašnjih zbivanja, ostavila ih bez komentara, i primorala da ili učestvuju u linijama ili da im se ne protive.
DPS navikao na protivnike koje lema i šamara, koje može da rastjera i ućutka sa par suzavaca, bio je iznenađen ovakvim početkom godine. I reklo bi se da se cijelim njenim tokom nije oporavio. Tako ga je iznenadio kraj te godine, koji nije čekao decembar, već je došao u avgustu.
Tek četiri godine kasnije, u ovom januaru 2024. godine vidimo gradonačelnika Bara g. Dušana Raičevića na božićnoj liturgiji u sabornom barskom hramu, sa sveštenicima SPC. Eh, da. Da godine počinju januarom znali su i oni u DPS-u, ali da januar počinje Božićem, u hramu, sa sveštenstvom, nijesu znali do sad. A sad kad znaju ‒ moraju na partijski kongres, prvi u statusu partije bez ikakve vlasti u državi. Mislim, što bi narod rekao ‒ vidjeli su i oni, svoga Boga.
Do čitanja u sljedećem broju.
