U Danilovgradu je organizovana svečanost povodom 230 godina je od bitke na Martnićima. Crnogorski zvaničnici su tokom dana polagali vijence na spomenik junacima bitke, i između ostalog poručili da je obilježavanje godišnjice obaveza da se trajno čuvaju vrijednosti za koje su se borili učesnici – sloboda, dostojanstvo i zajedništvo.
U Danilovgradskom centru za kulturu u toku je svečana sjednica. Predsjednik opštine Danilovgrad Aleksandar Grgurović je istakao da sloboda nema cijenu. „Zato neka uspomena na junake iz Martinića bude obaveza da čuvamo slobodu i da ne budemo nikada više razjedinjeni“, kazao je Grgurović. Ambasador Grčke u Crnoj Gori Dimitrios Gioldasis je kazao da se 25 godina nakon bitke u Martinićima digao i grčki narod među kojima se istakao Bjelopavlić Vaso Brajović.
„Zato je ova bitka trajno povezala dva naroda“, poručio je ambasador Grčke. Predsjednik države Jakov Milatović je istakao da veliki jubilej – 230 godina od Bitke na Martinićima podsjeća na generacije koje su stvarale temelje crnogorske državnosti. Na svečanoj akademiji predsjednik je kazao i da nas borba junaka ove bitke obavezuje da trajno čuvamo vrijednosti za koje su izgubili život – slobodu, dostojanstvo i zajedništvo.
„Bez martinićkih vitezova mapa naše države ne bi bila ista. Iako živimo u drugačijem vremenu i izazovima, junaci iz Martinića su nam ostavili amanet da u miru i zajedništvu gradimo modernu državu“, poručio je Milatović. Potpredsjednik Vlade Crne Gore Filip Ivanović je naglasio da je ovo najuzvišenija bitka u stvaranju moderne Crne Gore. „Naši preci nijesu pobjeđivali samo oružjem već vjerovanjem u pobjedu. To su trajne vrijednosti i danas je na nama da slobodu i mir ne čuvamo samo riječima nego dostojanstvom i slogom“, kazao je Ivanović.
Ceremoniju obilježavanja Martinićke bitke, značajnog datuma naše istorije, organizovala je opština Danilovgrad, a prisustvovali su predsjednik Crne Gore g. Jakov Milatović,načelnik Generalštaba vojske Crne Gore g. Miodrag Vuksanović, predsjednik opštine Danilovgrad g. Aleksandar Grgurović, potpredsjednik Vlade g. Filip Ivanović, potpredsjednik Skupštine Crne Gore i Njegova ekselencija ambasador Grčke Dmitrios Giodasis.
Govoreći o značaju Martinićke bitke Njegovo visokopreosveštenstvo Arhiepiskop cetinjski Mitropolit crnogorsko-primorski kazao je da ona spada u red velikih događaja kojima je započela nova istorijska epoha.
„Pobjeda crnogorsko-brdskog oružja na Martinićima, bila je snažan zamah zajedničkom pregnuću Crnogoraca i Brđana u oslobodilačkim pohodima koji će ih iste godine dovesti do nove velike pobjede i pogibije Mahmut paše na Krusima.
Mitropolit je naglasio da uloga Svetog Petra Cetinjskog u Bici na Martinićima prevazilazi ulogu velikog vojskovođe i hrabrog ratnika.
„Pred ovaj sudbonosni sudar sa zloglasnim krvnikom Crne Gore, Sveti Petar je, koristeći svoj veliki duhovni i moralni autoritet objedinio Crnogorce i Brđane, ali ih je i prekorio zbog ranijeg poraza kako se on ne bi ponovio.
Crnogorci zbog vaše nesloge, prodrije Mahmut paša do Cetinja, opljačka i zapali Cetinjski manastir. Ovom svetačkom opomenom osnažio je borbeni duh svojih junaka. Niko drugi nije mogao objediniti do tada podijeljene Crnogorce i Brđane do Svetog Petra, duhovnog oca i jednima i drugima za koje se podjednako žrtvovao. Niko ih drugi nije mogao nadahnuti duhovnom snagom i uliti takvu hrabrost u njihova srca da budu spremni da žrtvuju svoje živote za hrišćansku vjeru i slobodu mile otadžbine. Za krst časni i slobodu zlatnu.
Na Martinićima je , uz Božiju pomoć, hrabrost Crnogoraca i Brđana, pobijedila mrskog neprijatelja. Pobijedila je ponajviše bratska sloga bez koje ne bi bilo ni hrabrosti ni junačkog pregnuća. Na toj slozi i jednodušnosti temelje se sve buduće crnogorske pobjede nad Turcima tokom 19. i početkom 20. vijeka, sve do oslobođenja Metohije 1912. i zauzeća Skadra 1913. godine.“
Mitropolit Joanikije potom je istakao da je Martinićka bitka predstavljala svijetli početak proširenja Crne Gore i oslobođenja porobljene braće i brdskih plemena, te da ona ima širi značaj, jer su te slavne pobjede na Martinićima i Krusima zapalile luču slobode koja se razgorjela i u bratskoj Srbiji 1804. godine kada je Karađorđe predvodio Prvi srpski ustanak.
„U tom pogledu može se reći da je Karađorđe nastavio djelo Svetog Petra Cetinjskog. Junak je kao što to uvijek biva, prepoznao junaka. Tako je Sveti Petar, po oslobođenju Beograda, 1806. godine ispjevao Karađorđu junačku pjesmu u epskom desetercu, pominjući i Crnu Goru. Ovim stihovima Sveti Petar ukazuje i na svoje krvave Martiniće i Kruse gdje se i on pobjedničkom slavom ovjenčao kao i Karađorđe na Mišaru.“
Njegovo visokopreosveštenstvo Arhiepiskop cetinjski Mitropolit crnogorsko-primorski g. Joanikije, na kraju je poželio da nas slavna martinićka pobjeda naših predaka nad Turcima, nauči da pobjeđujemo i u novim bitkama koje danas vodimo, kao što su bijela kuga i međusobne podjele i da nas amanet Svetog Petra Cetinjskog duhovno objedini i njegov blagoslov krijepi u svakoj bici za slobodu i slavu Crne Gore.
Izvor: Mitropolija crnogorsko-primorska/ RTCG
