Radovan Perović sa slike, živi u Bijeloj kod Herceg Novog a ne na Cetinju. I to ne bi bila tema niti jednog ozbiljnog članka, da se isti juče nije kočoperio pred foto aparatima i tv kamerama, kao jedan od Cetinjana koji se protive dolasku Andrije Mandića u zgradu crnogorske skupštine! A ni ta „mala laž“ ili „lažno predstavljanje“ pomenutog Radovana, ne bi bili neko čudo, da nijesu znakoviti uzorak nepobitne činjenice da je jučerašnji „protest Cetinjana“ u stvari skup DPS aktivista pokupljenih sa svih strana Crne Gore.
Pažljiviji analitičar jučerašnjeg okupljanja vidjeće još jednu stvar vezanu za reprezentativni karakter Radovanove medijske pojave. Naime većina juče okupljenih bliži su, po godinama, starini Radovanu nego vršnjacima našega predsjednika države ili premijera. I ne bi nikoga od Cetinjana da kaže o čemu se tu radi, nego je posao portparola obavio dokoni Radovan.
Protest pred zgradom izgrađenom za potrebe Zetske banovine a inicijativom dinastije Karađorđevića, organizovan je „protiv srpske trobojke“, i osim što je tematski kontradiktoran, pokazuje nam da DPS više nije u stanju da okupi neki značajniji broj Cetinjana za svoje sulude igre. Isto tako, ova militantna partija ne može da okupi ni neki bitan broj „statista“ koji bu glumili Cetinjane, a da to nijesu penzioneri iz drugih gradova Crne Gore. Uz sve to, sami broj okupljenih i duh njihovog protesta izrazio je ekstremni manjinski i gubitnički mentalitet, da je meni, zakletom protivniku DPS zaostavštine, bilo tužno i žalosno gledati da je ona sila omladine iz septembra 2020. i ona iz septembra 2021., kada su im momci i djevojke vjerovali u priču o „srpskoj okupaciji“ sada spala na Radovana i njegove školske drugare.
Filip Dragović
