Milivoj Mauković je rođen 13. septembra 1851. godine u Šidu. Bio je ilustrator, knjižar i publicista, a smatra se osnivačem srpskog strpa. Likovnu akademiju upisao je u Minhenu 1877. godine. Godinu dana je bio stipendista Marije Trandafil. Od 1879. do 1880. godine živi u Novom Sadu baveći se ilustratorskim poslom. Nakon toga vraća se u rodni Šid i 1881. godine otvara svoju knjižaru i štampariju. Pokreće ilustrovani šaljivi list Đavolan. Nedugo nakon izlaska drugog broja lista Đavolan Mauković umire od tuberkuloze 1881. godine.
Milivoj Mauković autor je velikog broja ilustracija, karikatura i crteža. Izrađivao je korice, zaglavlja, nacrte i ukrase za raznovrsne publikacije i časopise: Žižan (1876), Radovan (1876), Ilustrovana ratna hronika (1877), Zavičaj (1877), Orao (1877), Abakazemov šaljivi kalendar (1878), Carić (1878), Javor, Srpska zora i dr. Posebno je baštinio satiru i političke karikature.
Slikarski iskaz Mauković, uglavnom, profiliše u kompoziciji romantičarske poetike, kao što su „Ded i unuk“ i „Branko i vila“. Svojoj dobrotvorki Mariji Trandafil uradio je i poklonio veliko platno Jovan Krstitelj. Sačuvan je i njegov nacrt za ikonostas crkve u Moroviću iz 1877.
Mauković je bio vrijedan saradnik Jovana Jovanovića Zmaja, ilustrujući veliki broj Zmajevih pjesama, kakve su: „Materina maza“, „Doručak“, „Evo nam roda doleće“, „Dobro jutro seka Pelo“ i dr.
Milivoj Mauković se vjenčao u Moroviću 1877. godine Sofijom Knežević, rođenom u Šiđankom, sa kojom je imao troje djece – Milenka (1878–1878), Ekaterinu (1879–1969) i Hristifora rođenog kao posmrče (1882).
Ekaterina Katinka se udala 1899. godine za Emilijana Josifovića, potonjeg protu u Opatovcu. Protu Josifovića ustaše su bacile živog u bunar u parohijskom domu. Nakon toga popadija se vratila u Šid gdje je i umrla. Hristifor Mauković, Milivojev sin, pominje se kao pisar u Daruvaru. Nije poznato kada i gdje je preminuo.
Priredio Milorad Durutović
