Svi odbornici Skupštine opštine Kolašin podržali su predlog odbornice Gospave Vujisić iz Grupe birača da novi sportski tereni na Lugu ponesu ime Milovana Jakšića, proslavljenog golmana reprezentacije Kraljevine Jugoslavije, rođenog u kolašinskom selu Plana.
Odlukom je predviđeno da sportski tereni i prostori za odmor i rekreaciju pored rijeke Tare, koji su u vlasništvu Opštine, nose naziv “Milovan Jakšić, Veliki Milovan”. Ime “Veliki Milovan – Milovan Jakšić” nosiće i preduzeće koje će nakon osnivanja upravljati tim terenima. Za sprovođenje odluke nije potrebno planirati posebna budžetska sredstva, dok se novac za postavljanje panoa ili drugih obilježja sa nazivom sportske zone može obezbijediti iz tekuće budžetske rezerve.
Jakšić je ostao upamćen kao jedan od junaka prvog Svjetskog prvenstva u fudbalu, održanog 1930. godine u Urugvaju. Sjajnim odbranama, naročito u pobjedi nad Brazilom od 2:1, stekao je nadimak “El Grande Milovan” (“Veliki Milovan”). Bio je među najzaslužnijima za plasman jugoslovenske reprezentacije u polufinale tog prvenstva.
Rođen je 21. septembra 1909. godine u Plani, gdje se još naziru temelji nekadašnje porodične kule. Poznavaoci istorije kolašinskog kraja povezuju ga sa potomcima uskočkog junaka Jakše Avdalovića Gačanina.
Najveći dio klupske karijere proveo je u beogradskom SK “Soko”, koji je 1931. godine promijenio ime u BASK.
“U tom dresu Jakšić je odigrao 500 zvaničnih utakmica. U sezoni 1934/1935. nekoliko utakmica branio je za SK Slavia Praha (Slavija Prag), a jedno vrijeme branio i u ljubljani. Čuvao je nacionalnu mrežu Jugoslavije na devet utakmica, a debitovao je 13. aprila 1930. godine u prijateljskom susretu protiv Bugarske. I nakon Drugog svjetskog rata ostao je u fudbalu. Bio je dugogodišnji predsjednik Saveza fudbalskih trenera Jugoslavije, ali i tehnički rukovodilac FK ‘Crvena zvezda’. Umro je od srčanog udara u Egiptu 1953”, piše o Jakšiću u knjizi “Znameniti Kolašinci” Predraga T. Šćepanovića.
Prema svjedočenju njegove bratanice Gordane Jakšić, 1936. godine otvorio je knjižaru u Makedonskoj ulici i štampariju u Cetinjskoj ulici u Beogradu.
Vujisić je u obrazloženju odluke podsjetila i na njegov život tokom Drugog svjetskog rata. Istakla je da je uticaj koji je stekao kao sportista koristio da pomogne svojim drugovima, ali da nije uspio da spasi prijatelja i reprezentativnog saigrača Milutina Ivkovića Milutinca iz logora na Banjici.
Izvor: RTNK
