Jasna Miković iz sela Zabrđa kod Andrijevice, rođena je 1913. godine, od oca Vukašina Bakića i majke Jele, rođene Zečević, iz sela Vinicka kod Berana. Osmogodišnju školu i višu realnu gimnaziju završila je u Beranama 1933, a Pravni fakultet u Beogradu, kao student generacije. Po završetku studija i pravosudnog ispita, postavljena je u Sreskom sudu u Beranama na dužnost sudijskog pripravnika, a 1940. godine na istu dužnost u Pljevljima, potom u Istoku u Metohiji. Ratne godine provela je u Buču kod Berana, pošto je bila udata za sudiju Nikolu Mikovića, ratnog četničkog komandanta, ubijenog 1945, negde u Sloveniji, prilikom četničke odstupnice prema saveznicima u Austriji.
Po oslobođenju, bez obzira na muževljevu i očuhovu prošlost, Jasna je 1948. godine, zbog izuzetnog pravničkog obrazovanja, postavljena na dužnost pravnog savetnika u Ministarstvu pravde Crne Gore na Cetinju, potom u Ministarstvu trgovine.
Od 1952. radila je u Privrednom sudu u Bijelom Polju, a od 1954. u Privrednom sudu u Ivangradu (današnjim Beranama). Od juna 1969. godine, Jasna Miković je bila sudija u Opštinskom sudu u Beranama, sve do penzionisanja. Preminula je 1992. godine i sahranjena je na groblju u Donjim Lugama kod Berana, pored majke Jele, koja se po Vukašinovoj pogibiji na Skadru 1913. udala za donjoluškog kmeta Jovana Osmajlića, četničkog komandira mesta, i braće po majci Mila i Vladimira, koji pogiboše 15. septembra 1944. godine. Prvi je streljan od „bratske” partizanske ruke kod limskog mosta, a drugi u borbi sa njima na polju Ovsinama kod Lušca.
Jasna Miković bila je prva žena iz Vasojevića s diplomom pravnog fakulteta. Tadašnji crnogorski list „Zeta” pisao je o njoj s posebnim pijetetom, jer je uz znamenitu Divnu Veković, skoro duže od veka, primer uspešnosti žena, preteča savremenih Vasojevki u svakom pogledu.
Milutin Osmajlić
Izvor: Politika.rs
