Podnosim predlog da Vladu Crne Gore na određeno vrijeme zamijeni jedna od naših Nevladinih organizacija u daljem tekstu NVO. Skupština Crne Gore bi raspisala tender za preuzimanje Vlade Crne Gore pod određenim uslovima. NVO bi slale ponude između kojih bi nadležno, novoformirano skupštinsko tijelo izabralo najpovoljniju NVO, stavilo je na glasanje i u Skupštini Crne Gore i usvojilo njenu ponudu prostom većinom. Možda bi narod Crne Gore u tome prepoznao i neku korist jer bi dobio vlast bez glavobolja po partijskim dubinama, dužinama i duplim širinama, pardon standardima.
Predlog da NVO iznajmi Vladu Crne Gore na određeno vrijeme nije ni ironija ni oksimoron. Predlog je rezultat tužne činjenice da većina crnogorskih političara i ministara u Vladi Crne Gore ne razumije razliku između Vlade, njenih ministarstava, uprava, sekretarijata i NVO koje se često oglašavaju povodom rada Vladinih organa. S obzirom da postoji sumnja da strane vlade vladaju našim NVO onda bi direktno preuzimanje crnogorske Vlade od strane neke od NVO značilo veliku uštedu na diplomatskoj mreži. Postala bi nepotrebna. I Ministarstvo vanjskih poslova bi nam bilo suvišno kao što je juče bilo suvišno Ministarstvo ekologije, prostornog planiranja i urbanizma.
Naime juče se na otvorenoj sjednici Vlade u javnom TV prenosu ministrica ekologije, prostornog planiranja i urbanizma zahvaljivala NVO Centru za zaštitu i proučavanje ptica na poslu koju je ta NVO samoinicijativno preuzela od njenog ministarstva i obavila ga u korist Ulcinjske solane koja je 100% u vlasništvu države Crne Gore. Za ministricu je logično da neorganizovano Ministarstvo ekologije ustupi svoj posao organizovanoj NVO za proučavanje ptica, koju samo ptice znaju, ko finansira i daje joj instrukcije za rad.
Za očekivati je da po istom principu NVO Helsinška povelja za sve uskoro preuzme neku od djelatnosti Ministarstva odbrane i da joj se na uspješno obavljenom poslu zahvali ministar odbrane, a neki od prisutnih Evropskih zvaničnika čija zemlja finansira NVO Helsinška povelja za sve smijući se u sebi klimne glavom u znak odobravanja uspostavljene saradnje. Mogao bi to biti recimo posao povezan sa izvozom oružja iz fabrike u Mojkovcu nekoj od nevladinih organizacija u zemljama trećeg svijeta.
I oslobodilački pokreti su nevladine organizacije. I terorističke organizacije su nevladine organizacije. I obojene revolucije počivaju na nevladinim organizacijama. Matične države niti su osnivači niti kontrolišu djelovanje ovakvih nevladinih organizacija. Očigledno ja da ministri u vladi Crne Gore još nijesu shvatili smisao postojanja i društvenu ulogu nevladinih organizacijama koje su neprofitne, pripadaju civilnom društvu i ne mogu se baviti poslovima Vlade.
Ranko Rajković
