U prevodu Vokija Ercega, a u izdanju izdavačke kuće Imprimatur , u julu je objavljena knjiga Džejmsa Džojsa „Đakomo Džojs“, za piščevog života neobjavljen rukopis, sačinjen od 50 poetskih fragmenata, nastajao tokom Džojsovog boravka u Trstu, dok je završavao rad na „Portretu umjetnika u mladosti” te počinjao s radom na „Uliksu”. Ovo izdanje stiže nam upotpunjeno predgovorom, komentarima i detaljnim prevodiočevim dnevnikom.
„Đakomo Džojs” ispoveda ljubav prema jednoj od svojih učenica u odnosu na koju je najčešće inferioran: na skliskom tlu pripovesti, pripovedač sklon ironiji i sarkazmu, neprestano posrće (…) Međutim, što više (pro)čitavamo ovu naizgled unisonu „ljubavnu poemu, studiju o ljubavi”, erotsko pismo upućeno, ne nepoznatom, već pre tajanstvenom adresatu, voajeristička zagledanost u svoj predmet žudnje sve nam se više čini kao pogled usmeren prema ogledalu sopstvenog starenja i smrtnosti, kao susret sa svojim dvojnikom, sa odrazom svoga smrtnog lika iz ogledala – zaprepašćenost voajera koji, najednom, shvati da je i sam posmatran – ističe prevodilac Voki Erceg u predgovoru ovoj knjizi.
Džejms Džojs (1882–1941), jedan od najuticajnijih irskih pisaca i utemeljivača moderne književnosti, rođen je i odrastao u Irskoj, ali je ostatak života proveo na raznim mjestima u Italiji, Francuskoj i Švajcarskoj. Među njegova najznačajnija djela ubrajaju su pjesničke zbirke „Kamerna muzika” i „Pomes Penyeach”, zbirka priča „Dablinci”, drama „Izgnanici”, te romani „Portret umjetnika u mladosti”, „Uliks” i „Fineganovo bdijenje”. Pojedini segmenti iz rukopisa „Đakomo Džojs” našli su svoje mjesto i u drugim njegovim djelima.
Izvor: 6yka.com
