Zamislite zemlju u kojoj vlada, vojska i mediji nisu međusobno odvojeni. Mada bi mnogi Amerikanac odmah pomislio na Kinu, Rusiju ili Sjevernu Koreju, ovo je savršen opis Sjedinjenih Država danas. Najbolji primjer ovog neslavnog spoja je Centar za novu bezbjednost Amerike (Center For A New American Security, CNAS), sa sjedištem u Vašingtonu.
CNAS je glavni trust mozgova Demokratske stranke za spoljnu politiku. Finansiran od Stejt departmana i Pentagona, tokom posljednjih nekoliko godina uzeo je više novca od proizvođača oružja nego ijedan drugi trust mozgova u Vašingtonu. Finansijeri su mu i naftne kompanije, velike banke i desničarske vlade – u suštini najrazornije sile na planeti.
CNAS mu služi kao farma za uzgoj ključnih kadrova u svojoj administraciji: Džo Bajden (Foto: Sky News)
Za predsjednika Džoa Bajdena CNAS služi kao farma za uzgoj ključnih kadrova u svojoj administraciji. Najmanje šesnaest nekadašnjih članova CNAS-a sad su na ključnim položajima u Pentagonu i Stejt departmanu.
Ali najšokantnije je što među saradnike CNAS-a spada i nekoliko novinara elitnih američkih medija za pitanja nacionalne bezbjednosti i spoljne politike, što znači da su posredno i saradnici, i vjerovatno na platnom spisku, onih koji bi trebalo da su predmet njihove kritike – američke vlade i korporacija.
Već više od dvadeset godina dopisnik Njujork tajmsa iz Vašingtona Dejvid Sanger uporno je proturao prevare radi zloupotrebe povjerenja javnosti u cilju podrške agresivnim ratovima SAD.
Od laži administracije Buša mlađeg o oružju za masovno uništenje u Iraku do laži o pokušajima Irana da napravi atomsko oružje i nedokazanim tvrdnjama obavještajnih službi o internet napadima iza kojih stoji Rusija, ovi zapaljivi navodi objavljivani su bez ikakve rezerve, s jasnim ciljem da tadašnjeg predsjednika Donalda Trampa natjeraju da pojača agresivnost prema Moskvi, istovremeno puneći džepove Sangerovih mecena iz industrije naoružanja.
Na osnovu Sangerove neokonzervativističke fantazije o ratu preko interneta HBO je čak snimio i film. Danas Sanger zastupa teoriju da je kovid-19 procurio iz laboratorije. Predvodio je svaku propagandnu kampanju koja je ne samo pružala opravdanje za agresivnost i rat, već i doprinosila sticanju ogromnih profita finansijera CNAS-a.
Sanger je tek jedan od nekoliko novinara Njujork tajmsa, Vašington posta i Forin polisija stalnih saradnika CNAS-a. Poslao sam elektronsku poruku CNAS-u s pitanjem da li te novinare plaćaju, ali nisu odgovorili.
Sangerov kolega Erik Šmit, glavni dopisnik za nacionalnu bezbjednost Njujork tajmsa, takođe je stalni saradnik CNAS-a.
Šmit je 2020. objavio očigledno lažnu priču da su Rusi plaćali avganistanske vojnike da ubijaju američke kasnije diskreditovanu, s ciljem remećenja Trampovih planova za povlačenje iz Avganistana.
Razumije se, Šmit je bio pouzdan propagandista tvrdnji obavještajnih službi o ruskim hakerima, nikad ne ispoljavajući ni zrno podozrenja.
Pri tom je agresivnost Trampove administracije spram Irana predano prikazivao u defanzivnim tonovima.
Vašington post je u jednom trenutku bar doveo u pitanje tako očitu korumpiranost medija. Pošto je časopis Tajm 2011. pokrenuo niz video snimaka u saradnji s CNAS-om u službi širenja ratne propagande, Vašington post je objavio članak dovodeći u pitanje etičnost takvog partnerstva.
Milijarder Džef Bezos 2013. kupuje Vašington post, čiji dopisnik David Finkel postaje stalni saradnik CNAS-a. Za to vrijeme, Finkel je napisao dvije knjige o američkom ratu u Iraku: Dobri vojnici i Hvala na službi, upravo u službi zataškavanja rata kakvo osnivači CNAS-a žele da serviraju javnosti.
Još jedan od takvih novinara je Majkl Gordon, koji je u Njujork tajmsu proveo trideset godina. U njegova najveća dostignuća spada propagandna prevara o iračkom oružju za masovno uništenje, u saradnji s Džudit Miler. Gordon je napisao da je „Irak intenzivirao nastojanja do dođe do atomskog oružja, krenuvši u potragu širom svijeta za materijalom za pravljenje atomske bombe“, navodeći neimenovanog američkog zvaničnika.
Trenutno u Vol strit žurnalu, Gordon već mjesecima piše propagandne članke o curenju virusa iz laboratorije u Vuhanu, ponovo šireći tvrdnje obavještajnih zvaničnika ničim ih ne dovodeći u pitanje.
Potom Greg Džafe, novinar Vašington posta, takođe stalni saradnik CNAS-a. Njegov članak o povlačenju SAD iz Avganistana navodi riječi Eliota Koena, bivšeg službenika Bušove administracije trenutno takođe saradnika CNAS-a. Da su obojica saradnici CNAS-a u članku se ne navodi.
I Tom Šenker je bio saradnik CNAS-a dok je u Njujork tajmsu pisao o američkim ratovima. 2012. napisao je članak promovišući istraživanje CNAS-a ne otkrivajući da je njihov saradnik.
Radživ Čandrasekaran proveo je dvije decenije u Vašington postu na propagandističkom radu u prilog američkih ratova, da bi sada radio u službi za odnose s javnošću Starbaksa.
Saradnik CNAS-a je i Tom Riks, koga je karijera vodila od Vol strit žurnala preko Vašington posta do časopisa Forin polisi. Riks je tvrdokorni američki militarista koji je izjavio da Putin napada SAD baš kao što je to radio Osama bin Laden, i da se Amerikanci koji brane Putina ne razlikuju od onih koji brane Bin Ladena.
O nekim od ovih veza pisao je Nejšn prije više od deset godina. Ali je brak između medija i vojno-obavještajnog aparata samo postao još otvoreniji.
Autor: Dan Koen
Izvor: Stanje stvari
