Još je Ajnštajn govorio da bi država morala da bude sluga građana, a ne da građani budu njeni robovi. U Crnoj Gori, ne samo da su građani robovi svoje države, već im je državna vlast oduzela suverenitet koji im po Ustavu pripada. Šta je ovo odlaganje lokalnih izbora sem otimanje suvereniteta građanima? Član 2. Ustava Crne Gore: „Nosilac suverenosti je građanin koji ima crnogorsko državljanstvo. Građanin vlast ostvaruje neposredno i preko slobodno izabranih predstavnika.Ne može se uspostaviti niti priznati vlast koja ne proističe iz slobodno izražene volje građana na demokratskim izborima, u skladu sa zakonom.“
Kao što znamo, 30. avgusta 2020. godine, građani su većinski podržali partije koje su bile za obaranje režima Mila Đukanovića i DPS-a (čak su se lideri tih partija kleli da nikad neće s DPS-om), da bi nedavno neke od tih partija formirale koalicionu vladu s DPS-om. Kažem – koalicionu, jer manjinska ne može biti vlast u kojoj će trećina funkcionerskih mesta, „po dubini“, da pripadne DPS-u. Građani su, dakle, na najbrutalniji način prevareni, uspostavljena je vlast koje ne proističe iz slobodno izražene volje građana, čime je brutalno pogažen Član 2. Ustav Crne Gore.
Građanin je najveća svetinja u svakoj pravnoj državi republikanskog tipa. U Crnoj Gori najveća svetinja je sama država. Njoj se kliče, ona se slavi, u njenu vječnost se vjeruje! Državnost koja je sama sebi svrha, država koja postaje važnija od društva, u kojoj nema prave interakcije između društvenog korpusa i države kao institucije, nego je sve podređeno državnim institucijama, ne može imati dugotrajnu razvojnu perspektivu. Država u kojoj je izvršna vlast sve i svja, a u kojoj Ustavni sud nema nikakvu moć i uticaj, i nije država, nego obični provizorijum.
Donko Rakočević
Izvor: Fejsbuk
