Piše: Oliver Janković
Od kada se raspala SFRJ , a Zvezda imala titulu prvaka Evrope, i godinu potom plasman među 8 najboljih ekipa kontinenta, srpski fudbalski timovi nikad (ni Zvezda, ni Partizan) nijesu prošli dalje od osmine-finala nekog evropskog takmičenja. Odnosno, najveći domet najvećih srpskih klubova bile su rijetke osmine finala Lige Evrope, Lige Konferencija, Kupa kupova ili Kupa UEFA. A što se tiče klubova iz BIH, niti jedan nikada do sada nije prošao grupnu fazu nekog takmičenja. Bolje reći BIH klupski fudbal je imao vrhunski domet plasmanom u jesenju grupnu fazu evropskih takmičenja.
Sve ove domete srpskih i BIH klubova, izjednačio je i premašio banjalučki Borac plasmanom u osminu finala Lige Konferencija, od prije neko veče. Međutim, radost srpskih fudbalskih navijača ovđe se ne zaustavlja. Nakon Borčevog trijumfa u dvomeču sa ljubljanskom Olimpijom, sljedeći protivnik je bečki Rapid. Moguće da je riječ o kvalitetnijem sastavu od crveno-plavih sa Vrbasa, ali definitivno taj klub ne dolazi iz reda najkvalitetnijih evropskih liga.
Što će reći da Borac BL u ovakvom takmičarskom naletu može ravnopravno da igra sa takvim protivnikom. Motiv? U slučaju prolaska u četvrt-finale bio bi to najveći uspjeh srpskog fudbala od Zvezdinog igranja sa Sampdorijom i Anderlehtom 1992 ! I naravno, najveći uspjeh BIH klupskog fudbala ikada. (Željezničar – Videoton u polufinalu Kupa UEFA 80-ih godina dvadesetog vijeka, ipak je plod jugoslovenske fudbalske priče).
Međutim, Borčevim navijačkim snovima ne vidi se kraj u dvomeču sa austrijskim timom. Prolazak korak dalje donio bi naredni klupski dvomeč sa boljim iz meča švedski Djurgarden – kiparski Pafos. Sve su to timovi u rangu sa bečkim Rapidom, od kojih Banjalučani mogu da izgube, ali koje Borac može i da pobjedi. E te bi ga pobjede mogle odvesti u polufinale Lige Konferencija i susret sa londonskim Česlijem. A to su već granice do kojih je dolazio najbolji Željezničar, najbolji niški Radnički, najbolja Zvezda i najbolji Hajduk iz one stare SFRJ.
P.s.
Valjalo bi znati da čak ni hrvatski fudbal nakon raspada Jugoslavije, koji je reprezentativno, trijumfalan, u pogledu klupskih uspjeha nema veći domet od četvrt-finala (Hajduk 90-ih i Dinamo nedavno) nekog evropskog takmičenja. Dakle, naredni dvomeč sa Rapidom ima nestvaran ulog za igrače iz Banja Luke. A to je najveći uspjeh klupskog takmičenja na prostorima bivše SFRJ, od Zvezdine evropske titule pa naovamo.
