Piše: Miloš Lalatović
Jedan od bendova, koji su obilježili alternativnu scenu devedesetih je i “Morfin“. Bend je osnovan 1989.godine, od strane pomenutog Marka Sendmana, Dejne Koli i Džeroma Deupri, u Kembridžu, Masačusets. Objavili su za vrijeme svog trajanja od deset godina pet albuma. Neke od njihovih najpoznatijih pjesama su Honey White, Buena, The Night.
Pored muzike Sendman se bavio stripovima, umjetničkom fotografijom, pravljenjem i popravkom instrumenata, koje je i sam koristio u nastupima. Gitare, koje su njegovih ruku djelo su davale u kombinaciji sa saksofonom, bubnjevima i ostalim instrumentima karakterističan mračan zvuk, a članovi benda su ga nazvali low rock. Negdje je i sam Sendman govorio o specifičnom uticaju njihove muzike na ljudsko tijelo.
Mark Sendman je rođen u jevrejsko-američkoj porodici u Masačusetsu. Pripadao je porodici srednje klase, često je oskudijevao sa novcem, a imao je velike ambicije i potrebe poput putovanja. Da bi mogao to da obezbijedi, radio je svakakve poslove, počev od vožnje taksija do drugih manuelnih fizičkih poslova. Sendmen je u životu doživio više tragedija, jednom je tokom vožnje taksija bio opljačkan i izboden nožem u grudi, takođe su mu za vrijeme njegovog kratkog života preminula dva brata. Sam muzičar preminuo je 3 Jula 1999.godine tokom turneje u Italiji na nastupu, u četrdeset šestoj godini života. U jednom dokumentarcu je njegova majka govorila o teškom gubitku smrti tri svoja sina. Smatra se da su mnoge njihove pjesme nastale kao rezultat Sendmenove tragedije. Na tekstove, koje je Mark pisao, ulogu su imali i bitnički književnici, naročito Džek Keruak.
Tokom trajanja benda, njihov rad nije bio izrazito prihvaćen na komercijalnim radio stanicama, ali ih je prihvatila američka indi scena, na univerzitetskim stanicama je bio popularan njihov hit Bueno, a takođe su imali zapaženu ulogu u emisiji 120 minuta, koja se emitovala na čuvenom devedesetih MTV-iju. Za razliku od Amerike, veliki uspjeh su postigli u evropskim zemljama, naročito, u Belgiji, Portugalu, Rusiji.
Nakon smrti Sendmana, mnogi muzičari su bili inspirisani njegovim radom, tako je bend Honey White, koji je dobio naziv po ,,Morfinovom“ čuvenom hitu, posvetio jednu pjesmu Sendmanu. Takođe u njegovom mjestu življenja u Masačusetsu, mnoge ustanove, pa i trg, nose Markovo ime. Slično, kao i sa Kurtom Kobejnom, koji je poticao iz Aberdina, država Vašington.
Naziv benda Morfijum su dobili po grčkom bogu sna Morfeju, ne kako bi se moglo pomisliti po lijeku protiv bolova, koji izaziva zavisnost. Snovi su imali važan uticaj na bend, iz njih su crpjeli inspiraciju, ali i u ovom slučaju trebali bi i da znače probuđenost, završetak sna. Jedan od muzičara sa takođe alternativne scene na koga su snovi značajno uticali bio je Robert Smit iz benda The Cure. Izjavljivao je u intervjuima da je neke od svojih hitova napisao, pošto bi se tokom noći probudio iz noćne more.
Nasleđe i stvaralaštvo određenih rok muzičara, zaista predstavlja umjetnost, kao i osobeni životni izraz, koji dugo traje, bez obzira na trenutnu ne preveliku zainteresovanost publike i ljudi za njih. Možda i oni sami tako žele. Takav je bio i Mark Sendman.
