Bio je to čas boksa dojučerašnjeg dominatora u kruzeru, a bokserski svijet ostao zadivljen, uz konstataciju – od Ivandera Holifilda se nije pojavio borac kao Usik, koji je za tako kratko vrijeme i tako moćno osvojio „kraljevsku“ kategoriju
„Borim se za slavu, a ne za novac“.
Tako je Aleksandar Usik najavio duel sa Entonijem Džošuom u Londonu, pred 70.000 Britanaca – briljantni Ukrajinac je dobio slavu o kojoj je sanjao i postao svjetski šampion u teškoj kategoriji, u četiri federacije, briljantnom pobjedom nad aktuelnim prvakom, jednoglasnom odlukom sudija.
Bio je to čas boksa dojučerašnjeg dominatora u kruzeru, a bokserski svijet ostao zadivljen, uz konstataciju – od Ivandera Holifilda se nije pojavio borac kao Usik, koji je za tako kratko vrijeme i tako moćno osvojio „kraljevsku“ kategoriju, u kojoj je Džošua posljednjih godina bio član velike trojke, uz Tajsona Fjurija i Donteja Vajldera.
Ukrajincu su bile potrebne samo tri borbe da postane glavna faca, sada on čeka kako će se završiti duel Fjuri – Vajlder u oktobru za NJBC titulu, sada on može da bira protivnike, jer je vlasnik pojaseva u WBO, WBA, IBF i IBO federacijama.
Prve četiri runde bile su bokserka poezija sjajnog Usika, koji je kontra-gardom pravio probleme Džošui, a izuzetnim kretanjem potpuno kontrolisao ritam meča.
Usik je bio aktivan i ofanzivan, u trećoj rundi je opasnim desnim krošeom dobro uzdrmao rivala, koga je od novih napada spasio gong.
Promjene u ringu počele su u petoj rundi, u kojoj je Džošua pronašao šupljine u defanzivi protivnika, zadao mu dva opasna udarca u tijelo, da bi u šestoj bio još opasniji, posebno direktima, njegovim najjačim oružjem.
Kada je izgledalo da gubi svježinu, Usik se vratio u najboljem izdanju. U sedmoj rundi je zadao mnogo čistih udaraca, prolazile su mu strahovito brze kombinacije desnog direkta i lijevog krošea, činilo se da mu nedostaje tako malo da baci na pod šampiona…
